In april presenteert Luxor drie Nederlandse nouvelle vague films!
De Franse nouvelle vague heeft internationaal grote invloed gehad. Ook hier werden jonge filmmakers erdoor aangestoken. In 1966 werd de Nederlandse filmwereld opgeschud door drie van energie bruisende debuutfilms in nouvelle vague-stijl.
Het gangstermeisje – Frans Weisz
Frans Weisz wilde in zijn jeugdige overmoed een film maken ‘die alle andere films overbodig moest maken’. Het gangstermeisje, naar een verhaal van Remco Campert, werd een cultfilm, vol energie, met een koortsachtige verwachting voor de toekomst.
De film volgt een schrijver die naar Italië reist om de verfilming van zijn script bij te wonen. ‘lllusie is een gangstermeisje’, heet zijn succesvolle laatste roman. Hij zit in een crisis en vlucht naar de Franse Rivièra om voor een bevriend regisseur een filmadaptatie van zijn boek te schrijven, op uitnodiging van de Romeinse studio’s.
Aanvankelijk zou Frans Weisz Remco Camperts roman Het leven is vurrukkulluk bewerken. Toen dat project stukliep wist hij producent Jan Vrijman te overtuigen dat Campert een nog veel beter idee in de pen had: Het gangstermeisje.
Campert schreef het script en het gelijknamige boek vrijwel gelijktijdig. Beide vertellingen cirkelen om de schrijver Wessel Franken die vastloopt in zijn huwelijk en zijn pogingen een filmscript te schrijven. Tevergeefs reist Franken naar het Zuid-Franse Menton om inspiratie op te doen. Later belandt hij in Rome, waar de film zal worden opgenomen. Zijn vriend Jascha blijkt het script ingrijpend te hebben veranderd.
Dit Droste-effect van fictie en werkelijkheid was goed voor een cultfilm zonder weerga. Het gangstermeisje moest Weisz’ eigen Citizen Kane worden.
In Het gangstermeisje lopen fictie en werkelijkheid voortdurend door elkaar. Weisz doorkruist de belevenissen van de schrijver met de verschillende scriptversies: een daarvan betreft een mysterieus gangstermeisje dat haar minnaar vermoordt. Het resultaat is een film in de stijl van de nouvelle vague, die op het filmfestival van Berlijn werd genomineerd voor een Gouden Beer.
Het scenario werd geschreven door Remco Campert, Jan Blokker en Frans Weisz. Rollen waren er voor o.a. Kitty Courbois, Paolo Graziosi, Astrid Weyman, Gian-Maria Volonte. De muziek werd gecomponeerd door Robert Heppener en de titelsong werd gezongen door Liesbeth List.
