In april presenteert Luxor drie Nederlandse nouvelle vague films!
De Franse nouvelle vague heeft internationaal grote invloed gehad. Ook hier werden jonge filmmakers erdoor aangestoken. In 1966 werd de Nederlandse filmwereld opgeschud door drie van energie bruisende debuutfilms in nouvelle vague-stijl.
Een ochtend van zes weken – Nikolai van der Heyde
Nikolai van der Heyde wilde in Parijs film gaan studeren, maar had daar het geld niet voor. Wel slaagde hij erin een figurantenrolletje te krijgen in Les Cousins (1959) van Claude Chabrol, een van de grondleggers van de nouvelle vague. Van der Heyde werd een van de eerste studenten aan de Nederlandse Filmacademie (opgericht in 1958, officieel erkend in 1960), waar hij in 1964 afstudeerde. Een jaar eerder richtte hij samen met Gied Jaspars en medestudenten Wim Verstappen en Pim de la Parra het filmtijdschrift Skoop op.
Een ochtend van zes weken vertelt het verhaal van de tot mislukken gedoemde relatie tussen de macho autocoureur Jimmy en het onafhankelijke Parijse fotomodel en alleenstaande moeder Annette, die voor een opdracht in Nederland is. Ze worden verliefd op elkaar en delen zes weken lang lief en leed. Toch kunnen ze elkaars liefde niet beantwoorden, waarop Annette vertrekt. Jimmy wil dit eerst niet geloven, en verliest niet alleen zijn geliefde maar ook zijn zelfvertrouwen, waardoor hij zijn carrière als autocoureur moet opgeven. De belevingswereld en gedachten van Jimmy worden via flash-backs aan de kijker duidelijk gemaakt.
De film (geproduceerd door Freddy Heineken, die als figurant te zien is in een van de scènes op het circuit van Zandvoort) ging in première op de door Huub Bals georganiseerde Cinemanifestatie in Utrecht (voorloper van het IFFR), werd geselecteerd voor het filmfestival van Berlijn en geldt als een mijlpaal in de Nederlandse filmgeschiedenis. Van der Heyde werd door de pers binnengehaald als een ‘oorspronkelijk filmmaker’ die het had aangedurfd om de relatie tussen een man en een vrouw serieus te ontleden en als de man die ‘de toekomst van het Nederlandse filmen’ mede zou bepalen. Maar het publiek had daar geen boodschap aan en bleef weg.
Met o.a. Hans Culeman, Anne Collette, Lilly van den Bergh, George Moorse en Peter Bergman.
