In Foute Erfenis komen de kleinkinderen van mensen die tijdens de Tweede Wereldoorlog lid waren van de NSB of SS aan het woord. Een aantal van hen heeft last van wat inter (of trans-)generationeel trauma wordt genoemd; het beleven van trauma onder invloed van keuzes en gebeurtenissen die een vorige generatie heeft (door)gemaakt.
Kleinkinderen Tanja, Xander, Bettina, Michael en een anonieme bron vertellen over de daden van hun grootouders. Zij pleegden verraad, joegen actief op joden en communisten en veroorzaakten dood en verderf in naam van de bezetter. Gevoelens van schaamte en bij sommigen de drang om de maatschappij te dienen als genoegdoening voor wat hun grootouders hebben gedaan, zijn gemene delers onder de kleinkinderen.
Bijkomend doorgegeven trauma komt vaak voort uit de internering van de NSB-leden vlak na de oorlog. Omdat niemand wist wat te doen met de kinderen van NSB’ers, werden zij mee opgesloten en vaak slecht behandeld of zelfs mishandeld. Het is deze generatie die de hoofdpersonen van de film heeft opgevoed. Een opvoeding die draait om het ophouden van de schijn, en vooral een opvoeding die draait om zwijgen. Zwijgen, en het camoufleren van een ‘foute erfenis’.
De film wordt kort ingeleid en na afloop is er een Q&A in de zaal met de Zutphense Tanja Blekkink (cast), Klaas van Eijkeren (regisseur), Xander Beks (producent en cast) en Alex ter Beek (co-producent en distributeur).
