Luxor Zutphen Komende producties

Votemos

Scherpe en bijtende komedie over vooroordelen en tolerantie. In een appartementengebouw in het centrum van Madrid komt de Vereniging van Eigenaren bijeen om te stemmen over de vervanging van de lift. Dan komt ook ter sprake dat één van de eigenaren zijn appartement gaat verhuren aan een collega waarvan hij weet dat deze medicijnen gebruikt in verband met psychische problemen. Dit leidt tot commotie en escaleert in gekrakeel waarin niemand wordt bespaard. Om tot een oplossing te komen doen een aantal eigenaren een ongebruikelijk voorstel…

Jimpa

Jimpa is een gevoelig en authentiek drama over queer identiteit, ouderschap en de complexe dynamiek tussen drie generaties. Filmmaker Sophie Hyde (Good Luck To You, Leo Grande) legt in haar semi-autobiografische film zowel vanzelfsprekende als gekozen familiebanden bloot. Met Olivia Colman (The Favourite, The Father) en John Lithgow (Conclave, The Crown) in de hoofdrol. Filmmaker Hannah (Olivia Colman) reist met haar non-binaire tiener Frances (Aud Mason-Hyde) naar Amsterdam om bij haar vader Jim (John Lithgow) op bezoek te gaan. Frances noemt hem liefdevol Jimpa en hoopt een jaar bij hem te kunnen blijven. Dit confronteert Hannah met haar ouderschap en verantwoordelijkheidsgevoel. Jim dringt eropaan dat Frances het queer leven in Amsterdam ontdekt. Maar hij ontkomt er niet aan dat de vrijheid waarvoor hij naar Amsterdam trok niet dezelfde is als die van zijn kleinkind. Jimpa werd geselecteerd voor het Sundance Festival en het International Film Festival Rotterdam. Naast internationale sterren zien we Nederlandse acteurs als Hans Kesting, Romana Vrede en Zoë Love Smith. ‘Heartfelt, warm, and tender… a film about openness’ – FirstShowing.

Omaha

In de nasleep van de economische crisis van 2008, probeert een vader zijn kinderen wanhopig te beschermen in een wereld die hem vrijwel alles heeft afgenomen. Hij maakt zijn kinderen Ella en Charlie op een ochtend onverwachts wakker om ze op een roadtrip door de Midwest mee te nemen. De kinderen beleven de tocht als een groot avontuur en ontdekken een wereld die ze nog nooit eerder hebben gezien. Tot Ella de reden voor de reis begint door te krijgen…

Calle Málaga

In Calle Malaga van Maryam Touzani, geniet de Spaanse Maria Angeles, een 74-jarige vrouw in Tanger, van haar rustige leven in de kleurrijke Marokkaanse kustplaats. Wanneer haar dochter haar huis verkoopt en ze gedwongen op zoek moet naar een nieuwe plek, besluit ze om haar thuis terug te krijgen. Deze keuze leidt onverwacht tot nieuwe kansen op liefde en sensualiteit.

Fuori

Rome, 1980. Nadat haar magnum opus De Kunst van het Genot, waaraan ze tien jaar lang heeft gewerkt, door de Italiaanse uitgeverswereld wordt afgewezen, belandt schrijfster Goliarda in de gevangenis voor het stelen van juwelen. Haar ontmoeting daar met een aantal jonge gevangenen blijkt een levensveranderende ervaring. Na hun vrijlating blijven de vrouwen elkaar gedurende een zinderende zomer ontmoeten en ontwikkelt Goliarda een diepe band met Roberta, een recidivist en politiek activist. Ze hebben een voor sommigen onbegrijpelijke connectie, maar door hun onwaarschijnlijke band herondekt Goliarda de vreugde van het leven en de drang om te schrijven. Geïnspireerd op het leven van een van de meest iconische auteurs van Italië, Goliarda Sapienza.

Silent Rebellion

Zwitserland, 1943. In een traditioneel protestants bergdorpje werkt de vijftienjarige Emma als dienstmeisje bij een rijke familie. Haar stille droom om verpleegster te worden hoopt ze waar te maken door de deugdprijs van het dorp te winnen. Maar wanneer een rijke jongeman haar verkracht en ze zwanger raakt, begint haar wereld te wankelen. Wanhopig zoekt Emma naar een schandaalvrije uitweg, die ze vindt in een huwelijk met dorpsgenoot Paul. Verscheurd door sociale druk en haar groeiende eigenwaarde begint ze zich echter te verzetten – tegen haar nieuwe rol, tegen de hypocrisie van haar dorpsgenoten en tegen de soldaten die oorlogsvluchtelingen terugsturen naar bezet gebied. Silent Rebellion is een krachtig drama over het vinden van de moed een eigen pad te kiezen, tegen de verstikkende normen van de samenleving in. Op urgente wijze spreekt de film tot onze huidige tijd waarin vrouwenrechten en zelfbeschikking opnieuw onder druk staan. Silent Rebellion is het speelfilmdebuut van Marie-Elsa Sgualdo en ging in première in Venetië. De film werd vervolgens geselecteerd voor vele internationale festivals en won twee grote Zwitserse prijzen.

A pied d'oeuvre

Paul geeft zijn succesvolle carrière als fotograaf op om zich aan zijn werkelijke passie te wijden: schrijven. De verkoop van zijn boeken valt echter tegen, waardoor zijn middelen op raken en de twijfel toeslaat. Om rond te komen neemt hij baantjes aan als klusser, wat aanvankelijk behoorlijk ontnuchterend werkt, maar uiteindelijk schrijfinspiratie brengt. À pied d'oeuvre is een intiem portret over de prijs van artistieke vrijheid en de kwetsbaarheid van een Parijse kunstenaar. Regisseur en actrice Valérie Donzelli (L'amour et les forêts) debuteerde in de competitie van Venetië met het waargebeurde À pied d'oeuvre (internationale titel At work) en won er de award voor Beste Scenario. De Franse dramafilm is gebaseerd op de gelijknamige autobiografie en bestsellerroman van Franck Courtes. Met een hoofdrol voor Bastien Bouillon (Partir un jour, Le comte de Monte-Cristo) als Paul Marquet, die een krachtige en ontroerende vertolking neerzet van een fotograaf die compromisloos kiest voor het schrijverschap en daarmee een bestaan in de marge van de samenleving. Andere rollen zijn voor André Marcon en Virginie Ledoyen, regisseur Valérie Donzelli speelt ook de ex-vrouw van Paul.

Bluey in de Bios: Spelen met je vriendjes

Bluey in de Bios: Spelen met je vriendjes – Verzameling is een uur plezier met Bluey en haar vriendjes. Er worden acht afleveringen uit alle drie seizoenen van de serie getoond, waarin creativiteit en verbeelding tot leven komen! De compilatie toont een aantal van Bluey's favoriete spelletjes zoals Schaduwland en Inktvisje, en belicht bijzondere momenten van vriendschap in afleveringen als Circusje en Glijden – alles met veel plezier en gelach.

Keti Koti: 2 films van Ida Does: Vrede, herinneringen aan Anton de Kom & Drie vrouwen

VREDE, HERINNERINGEN AAN ANTON DE KOM Ida Does, NL 2012, 40 min. Bekroonde documentaire over de Surinaamse schrijver en antikoloniale strijder Anton de Kom (1898-1945) en zijn boek Wij slaven van Suriname, een aanklacht tegen racisme, uitbuiting en koloniale overheersing. Drie van zijn kinderen delen hun herinneringen aan hun vader, die voor zijn antikoloniale activiteiten verbannen werd uit zijn geliefde geboorteland. DRIE VROUWEN Ida Does, Nl 2018, 55 min. Erfgoeddeskundige Valika Smeulders laat zien hoe verschillende historische gebouwen in Den Haag gebruikt werden tijdens het slavernijverleden. Wintipriesteres Marian Markelo onderzoekt Europese schilderijen met Afrikaanse kindslaven. Ellen-Rose Kambel onderzoekt de geschiedenis van haar tot slaaf gemaakte voorouders werden op een plantage in Sassenheim. Samen bepleiten ze een waardige erkenning van ons slavernijverleden.

Keti Koti: Daughters of the Dust

Het relaas van de nazaten van plantagewerkers op de eilanden voor de kust van Zuid-Carolina; zij maken zich op voor de reis naar de grote industriesteden in het noorden van de VS, een periode - rond 1900 - die bekend staat als de Grote Migratie. Voordat ze vertrekken houden de families een grote picknick op het strand, langzaam ontvouwen zich de onderlinge verhoudingen.

Julie Dash is de eerste Afro-Amerikaanse vrouw die een speelfilm maakte die werd uitgebracht in de VS. Ze baseerde zich op verhalen over haar eigen familie.

Daughters of the Dust werd uitgeroepen tot nationaal erfgoed en was een belangrijke inspiratiebron voor Beyoncés videoalbum Lemonade.

L'Amour à la mer

In L'Amour à la mer (1964) wordt een jonge Parisienne verliefd op een matroos die ze in Deauville heeft ontmoet. Maar de herfst komt eraan en de twee geliefden moeten scheiden. Ze schrijven elkaar en leiden elk hun eigen leven, hij in Brest met zijn maten, zij in Parijs, wachtend om hem weer te zien. Ze schrijven elkaar brieven. Zij wacht op hem; hij vergeet haar. Om de bijzonderheid van de structuur en het ritme van de film te begrijpen, moet men kijken naar hoe deze tot stand is gekomen. Guy Gilles, die geen producent kon vinden die bereid was te investeren in een speelfilm van zijn kaliber, besloot namelijk dat vier korte films gemakkelijk tot één speelfilm konden worden samengevoegd. Met de steun van Pierre Braunberger (die films had geproduceerd van Jean Renoir, Marcel L'Herbier, François Truffaut, Jean-Luc Godard en Maurice Pialat) en François Reichenbach, producent van zijn korte films, wist Guy Gilles onder meer Alain Delon, Romy Schneider en Juliette Gréco te strikken voor een rolletje. Producenten prezen deze twintig minuten en moedigden Gilles aan, maar boden hem nog steeds geen financiële steun. Het was een bioscoopmanager, geïntrigeerd door deze korte film, die hem hielp bij het voltooien van wat Gilles’ eerste speelfilm zou worden, die echter nooit werd uitgebracht. Een gefragmenteerde film, waarin we gehecht raken aan elk onderdeel, elk moment dat sterft en vervolgens herboren wordt, net als de seizoenen die Gilles' leven en films kenmerken.

Zomer in Luxor: De fotografische blik

Na Zeman aan de IJssel, presenteren we deze zomer opnieuw een programma met niet eerder in Nederland vertoonde films. Van het New Yorkse filmmakers-fotografenechtpaar Morris Engel en Ruth Orkin de films Little Fugitive (1953), Lovers and Lollipops (1955) en Weddings and Babies (1958) op het programma, en zijn van de Algerijnse Parijzenaar Guy Gilles de films L’Amour à la mer (1964), Au pan coupé (1967) en Le Clair de terre (1970) te zien. Morris Engel (1918-2005) en Ruth Orkin (1921-1985) waren de eerste onafhankelijke filmmakers in de VS. Hun met een (zelfontwikkelde) draagbare camera opgenomen films geven een schitterend beeld van het dagelijks leven van Coney Island, Brooklyn en Little Italy. Guy Gilles (1938-1996) was een romanticus. Zijn films zijn delicaat, emotioneel en oogverblindend mooi, maar ze verdwenen meer dan vijf decennia lang in de vergetelheid. Nu ze herontdekt worden als meesterwerken, wordt hij, 30 jaar na zijn dood, erkend als een grootmeester van de Nouvelle Vague. LITTLE FUGITIVE Indieklassieker vertelt het verhaal van de 7-jarige Joey die wegloopt naar Coney Island nadat hij slachtoffer is geworden van een practical joke. LOVERS AND LOLLIPOPS De 7-jarige Peggy ziet met gemengde gevoelens hoe haar moeder, ex-model en weduwe, begint te daten een vroegere vriend. WEDDINGS AND BABIES Al Capetti leeft van het maken van bruilofts- en babyfoto’s. Zijn vriendin vindt het tijd worden om zelf aan trouwen en kinderen krijgen te denken. L’AMOUR À LA MER Weemoedig portret van de liefde tussen een jonge Parisienne en een matroos uit Deauville. De herfst brengt afstand, liefdesverdriet en feuilles mortes. AU PAN COUPÉ De gedwarsboomde liefdesgeschiedenis tussen twee adolescenten, verteld (Marguerie Duras:) ‘zoals het nog niet eerder in de filmgeschiedenis is gedaan’ LE CLAIR DE TERRE Verscheurd verhaal van Parijzenaar Pierre, die naar zijn geboortestad Tunis vertrekt, om er de voetsporen van zijn verleden terg te vinden. De films zijn dagelijks te zien in Luxor van 2 juli tot en met 26 augustus, kijk in de agenda voor de data en tijden.

Little Fugitive

De indieklassieker Little Fugitive (1953) vertelt het verhaal van de zevenjarige jongen Joey die wegloopt naar Coney Island nadat hij erin is geluisd en denkt dat hij zijn oudere broer Lennie heeft vermoord. Joey's avonturen en Lennie's zoektocht naar zijn vermiste broertje vormen een charmant avontuur dat het New York van de jaren 50 tot in de kleinste details weergeeft. Van het uitzicht onder de promenade tot een zomerstorm die het strand leegveegt, Engels camera weet elk moment perfect vast te leggen en zo een magische sfeer te creëren. De film is de eerste en bekendste van Engels drie speelfilms. Hij werd gevolgd door Lovers and Lollipops in 1956 en Weddings and Babies, die in 1957 werd gefilmd en in 1960 werd uitge- bracht. Alle drie de films waren stilistisch vergelijkbaar en werden opgenomen met handcame- ra's van 35 mm. De camera’s die voor Little Fugitive en Lovers and Lollipops werden gebruikt, namen geen geluid op, dus de dialogen en geluidseffecten moesten na de opnames worden ingesproken. Weddings and Babies heeft echter de primeur dat het de eerste fictiefilm is die werd opgenomen met een draagbare camera die synchroon geluid mogelijk maakte. De film werd opgenomen op locatie in Coney Island en Brooklyn met behulp van een unieke, verborgen camera. Hierdoor kon Engel werken zonder statief of een grote crew en kon hij duizenden strandgangers uit New York ongemerkt als figuranten gebruiken. De camera kan worden gezien als een prototype voor de Steadicam en werd ontworpen door Engel en de uitvinder Charlie Woodruff, een collega-gevechtsfotograaf uit de Tweede Wereldoorlog die Engel een ‘mechanisch en technisch genie’ noemde. In de loop der jaren zouden filmmakers zoals Stanley Kubrick en Jean-Luc Godard deze unieke camera graag hebben willen lenen. Toen Little Fugitive na Engels dood in 2005 in New York werd vertoond, schreef filmcriticus Joshua Land: ‘Little Fugitive schittert als een prachtig gefilmd document van een vervlogen Brooklyn – alle dramatiek schuilt in de korrelige zwart-wit cinematografie, met de zorgvuldige aandacht voor de veranderingen in het licht veroorzaakt door de onverbiddelijk oprukkende zon [...] Gevuld met de sfeer van die tijd en de mythische beelden van cowboys en paarden, strips en honkbal, is het een belangrijk proto-vérité fragment van stedelijk Amerika.’

La Vénus électrique

Parijs, begin 20e eeuw. Wanneer de berooide straatartieste Suzanne door de wanhopige schilder Antoine Balestro wordt aangezien voor een spiritueel medium, besluit ze mee te gaan in zijn verhaal. Sinds de dood van zijn vrouw Irène is Antoine zichzelf en zijn inspiratie kwijtgeraakt, en klampt hij zich vast aan het idee dat Suzanne contact met haar kan leggen. Kunsthandelaar Armand, die er belang bij heeft dat Antoine weer gaat schilderen, dwingt Suzanne de schijn op te houden. Maar wat begint als een geïmproviseerde zwendel, brengt Suzanne en Antoine langzaam dichter naar elkaar toe.

Au pan coupé

In Au pan coupé (1967) ontvouwt zich een gedwarsboomde liefdesgeschiedenis tussen twee adolescenten. Jeanne herinnert zich en herbeleeft haar liefde voor Jean, een jonge rebel, een drop-out, gevangengezet op vijftienjarige leeftijd zonder delinquent te zijn. Hij heeft geen toekomstperspectief en verlaat haar omdat hij haar niets te bieden heeft, zoals hij zelf niet wil accepteren wat de maatschappij hem biedt.’ Jeanne begrijpt het niet. ‘Ik hou van je!’ Voor Gilles was Au Pan Coupé ‘de droomfilm, geschreven en geregisseerd tegen alle conventies in’. Het verleden is geschilderd in kleur, het heden, van waaruit de melancholieke Jeanne vol pijn terugkijkt op een grote, voorbije liefde, in zwart-wit. Actrice Macha Méril, die kort daarvoor de hoofdrol had gespeeld in Godards Une femme mariée, had, gefascineerd door Guy Gilles' project, de film geproduceerd. Haar tegenspeler, Patrick Jouané, bleek een openbaring. Marguerite Duras schreef: ‘Guy Gilles’ Au Pan Coupé is een film over liefde. Liefde die is verbro- ken door afscheid, door de dood. Die wordt ervaren door de obsessieve ontcijfering van het verleden. Dit verleden was kort; het is nu ondoorzichtig en onuitputtelijk als een misdaad. Hier wordt liefde eindelijk niet getoond door de omhelzing in het hotelbed. Hier wordt zij opgeroe- pen, door een gezicht – een vrouwengezicht vijftig keer herhaald, waarbij alleen een schaduw verandert, een blik, een trilling– is ronduit bewonderenswaardig. Nee, zoiets was nog nooit eerder in de filmgeschiedenis gedaan.’

Lovers and Lollipops

Lovers and Lollipops (1955) vertelt het verhaal van de zevenjarige Peggy, die met gemengde gevoelens aanziet hoe haar moeder Ann, ex-model en weduwe, begint te daten met Larry, een vroegere vriend. Gedrieën bezoeken ze het Museum of Modern Art en Central Park, en Larry koopt een speelgoedbootje voor Peggy om haar vriendschap te winnen, terwijl hij tegelijkertijd haar moeder probeert te charmeren. Larry en Ann bezoeken andere plekken in New York, met en zonder Peggy, en al snel wordt duidelijk dat ze verliefd op elkaar zijn. Peggy begint Larry leuk te vinden, maar probeert herhaaldelijk de romance van haar moeder te verstoren. Net als Little Fugitive legt Lovers and Lollipops de kleine drama's vast die het echte leven vor- men en toont het bekende New Yorkse bezienswaardigheden zoals Central Park, het Vrijheids- beeld, Chinatown, de Bronx Zoo en de speelgoedafdeling van Macy's. Ondanks het succes van Little Fugitive duurde het twee jaar voordat Engel en Orkin het geld voor deze film bijeen hadden gebracht. Het personage Peggy viel op door haar realisme; ze werd neergezet als een verwend en egocentrisch meisje, in tegenstelling tot de geïdealiseerde portretten van kinderen die typisch waren voor films en tv-series uit de jaren ’50. De film ontleende zijn eigenheid aan het gebruik van authentieke locaties in New York en een realistisch meanderende verhaallijn, waardoor de film meer op het echte leven leek dan op gepolijst acteerwerk.

Le clair de terre

Le Clair de terre (1970) vertelt een verhaal vol weemoed en verscheurdheid. Geboren in Tunesië, waar hij woonde tot de dood van zijn moeder, woont Pierre nu bij zijn vader in de Marais. Plotseling gegrepen door een innerlijke noodzaak om Parijs te verlaten, vertrekt hij naar Tunis, waar een voormalige lerares hem terug in de voetsporen van zijn verleden zet. Filmcriticus Jean-Louis Bory schreef: ‘Korte blikken, shots bijna zo kort als een flits. Klik. Het vastleggen in de lucht van iets dat sterft zodra het geboren is. Door de snelheid van het geïmpro- viseerde shot streeft Gilles naar een afwijzing van kunstmatigheid, een spontaniteit in de beken- tenis, die de authenticiteit ervan garandeert. Dit is de ware waarde van fotografie, en het is geen toeval dat Gilles een belang hecht, dat niet louter sentimenteel is, aan familiealbums, souvenir- portretten en vergeelde ansichtkaarten. Dankzij film ontsnapt het vluchtige aan de tijd, ontsnapt het vergeetbare aan de vergetelheid.’

Weddings and Babies

Het goeddeels autobiografische Weddings and Babies (1958) gaat over de stormachtige relatie tussen de New Yorkse fotograaf Al Capetti, die zijn brood verdient met het fotograferen van bruiloften en baby’s, en zijn vriendin en assistente Bea, die vindt dat het tijd wordt om zelf eens aan trouwen en kinderen krijgen te denken. Al stelt het huwelijk echter uit totdat hij voldoende spaargeld heeft. Maar in plaats daarvan koopt hij een filmcamera. De film werd geregisseerd, geproduceerd en geschreven door Morris Engel. Met in de hoofdrol- len Viveca Lindfors, John Myhers, Chiarina Barile en Leonard Elliott. De film ging in 1958 in première op het Filmfestival van Venetië, waar hij de Prijs van de Film- kritiek won. Omdat hij geen distributeur kon vinden, nam Engel zelf de distributie ter hand. De film ging uit op 5 oktober 1960. Zelfs een poster van de film was er niet. Weddings and Babies werd gefilmd met een handheld 35mm-filmcamera en wordt beschouwd als de eerste fictiefilm die met zo'n camera werd opgenomen en tevens synchroon geluid regis- treerde. Engel liet zijn acteurs improviseren in plaats van hen aan het scenario te houden en legde de scènes vast terwijl ze tot stand kwamen. Time noemde de film ‘een van de meest opwindende speelfilms die de VS in een decennium heeft geproduceerd’. The Village Voice vond Weddings and Babies ‘het meest uitgebreide portret van Little Italy in Manhattan vóór Martin Scorseses onvergelijkbare Mean Streets’.

Furcy

Furcy, né libre is gebaseerd op een waargebeurd verhaal dat begint in 1817 op het eiland Bourbon (het huidige La Réunion), midden in het Franse koloniale slavensysteem. Na de dood van zijn moeder ontdekt Furcy, een tot slaaf gemaakte man, in haar persoonlijke bezittingen een document dat zijn leven volledig op zijn kop zet: een mogelijke akte van vrijlating. Dit document suggereert dat hij, juridisch gezien, nooit als slaaf had mogen worden beschouwd. Voor het eerst ontstaat het idee dat hij niet “eigendom” is, maar een vrij man. Deze ontdekking markeert het begin van een uitzonderlijke en gevaarlijke strijd. Met de hulp van Gilbert Boucher, een jonge en idealistische procureur met abolitionistische overtuigingen, besluit Furcy zijn rechten op te eisen. Niet via vlucht of geweld, maar via het rechtssysteem zelf. Wat volgt is een strijd die zich uitstrekt over bijna dertig jaar. Furcy wordt geconfronteerd met de volle macht van het koloniale systeem: hij wordt opgesloten, onderdrukt en uiteindelijk verbannen naar het eiland Mauritius, ver weg van zijn thuis en zijn strijd. Toch weigert hij op te geven. Zijn zaak groeit uit tot een uitzonderlijk juridisch gevecht dat meerdere rechtbanken, generaties juristen en politieke spanningen doorkruist. Terwijl de koloniale economie draait op slavernij en de belangen van plantage-eigenaren groot zijn, wordt Furcy steeds meer een symbool van een ongemakkelijke waarheid: dat het rechtssysteem zichzelf kan tegenspreken. Zijn strijd bereikt uiteindelijk Parijs, waar hij in 1846 verschijnt voor de Cour Royale de Cassation. Daar, in het hart van de Franse wetgeving, wordt zijn lot opnieuw beoordeeld.

Leaving Las Vegas (30th Anniversary)

De iconische film waarvoor Nicolas Cage een Oscar won (en Elisabeth Shue een nominatie kreeg. Nu vanwege het 30-jarig jubileum terug op het grote scherm. Scenarioschrijver Ben (Nicolas Cage) is een alcoholist zonder toekomst en zonder vrienden. Nadat vrouw heeft hem verlaten en hij is ontslagen bij de Hollywoodstudio waar hij werkte, vertrekt Ben naar Las Vegas; de enige stad waar de bars nooit sluiten. Tijdens zijn nachtelijke omzwervingen ontmoet hij Sera, een jonge sekswerker met de nodige littekens. Allebei op drift worden ze verliefd en ontstaat er een wankel verbond tussen twee mensen die allebei op hun manier kapot zijn.

Gohan

Op de stoep van een supermarkt leeft Gohan: een jonge, witte hond met een roze neus. Wanneer een gepensioneerde Japanner hem meeneemt en hem voor het eerst een thuis geeft, begint een jarenlange tocht door verschillende levens. Zo belandt Gohan in een dubieus asiel, waar een jonge vrouw op de vlucht hem beschermt en zo leert hij aan een student wat echte liefde is. Drie verschillende eigenaars, drie levensfases, één hond die zonder woorden iedereen voorgoed verandert. Verteld met de warmte, humor en tranen die je kent van How to Make Millions Before Grandma Dies, de Thaise wereldhit van dezelfde makers. Geïnspireerd op het waargebeurde verhaal van Hima, de hond die Gohan op oudere leeftijd speelt en van de straat werd gered door de regisseur.

The Good Sister

Hoe goed ken je degene die het dichtst bij je staat? Rose heeft een hechte band met haar oudere broer Sam, haar rots in de branding, die haar zelfs op zijn bank laat slapen wanneer haar relatie met haar vriendin uitgaat. Maar wanneer Sam wordt beschuldigd van een ernstig zedenmisdrijf en Rose wordt gevraagd om tegen hem te getuigen, stort haar wereldbeeld in. Terwijl ze balanceert tussen loyaliteit aan haar broer en haar eigen geweten, begint alles wat ze over Sam dacht te weten te wankelen. The Good Sister is een meeslepend psychologisch drama over Rose’s innerlijke strijd tussen loyaliteit en twijfel, met Marie Bloching in een ijzersterke hoofdrol. Regisseur Sarah Miro Fischer maakt de spanning en de complexiteit van menselijke relaties voelbaar en laat zien hoe familiebanden onverwachte en moeilijke morele keuzes kunnen opleveren. Na haar korte film Spit (2021) maakte Fischer met The Good Sister haar speelfilmdebuut, dat zijn wereldpremière beleefde op het Filmfestival van Berlijn en daarna te zien was op het San Sebastián Film Festival.

Home Sweet Home

Alleenstaande moeder Sofie begint aan een nieuwe baan in de thuiszorg. Ze behandelt al haar patiënten met dezelfde hoeveelheid aandacht en zorg en vindt zo al snel haar weg als zorgverlener. Tegelijkertijd is de harde kant van het veeleisende werk ook voelbaar. Het wordt voor Sofie steeds ingewikkelder om de toenemende werkstress te combineren met haar rol als moeder van de 10-jarige Clara.

Zondag de negenste

Na dertig lange jaren zien de broers Franz en Horst elkaar terug in het woonzorgcentrum waar Horst tegen zijn zin in verblijft. De ontmoeting zorgt ervoor dat veel gevoeligheden uit het verleden naar boven komen. Zeker wanneer er plots een oude bekende opduikt. Oude passies laaien op, wonden uit het verleden worden opnieuw blootgelegd en de rivaliteit tussen de broers blijkt dieper dan gedacht.

La Petite Dernière

Wanneer Fatima haar hechte familie uit de buitenwijken verlaat om filosofie te gaan studeren in Parijs, raakt ze klem tussen haar religieuze opvoeding en de vrijheid van het studentenleven in de stad.

Diciannove (Previously Unreleased)

Speelse, sfeervolle karakterstudie van een rusteloze jongvolwassene, mede-geproduceerd door Luca Guadagnino. De 19-jarige Leonardo (Manfredi Marini) wil niets liever dan Palermo en zijn dominante moeder achter zich laten. Bij gebrek aan beter volgt hij zijn oudere, feestende zus naar Londen om bedrijfskunde te studeren maar keert op zijn schreden terug naar Italië en raakt steeds verder met zichzelf in de knoop. Impulsief besluit hij klassieke Italiaanse literatuur in Siena te gaan studeren. Maar de ietwat koppige Leonardo heeft moeite om zich aan te passen en heeft amper contact met huisgenoten. Hij sluit zich op in zijn kamer, mopperend op zijn professor die Dante in zijn ogen helemaal verkeerd begrijpt. Hij verkast naar Turijn, waar zijn ideeën over literatuur en het schrijverschap steeds rigidere vormen aanneemt. Schrijver/regisseur Giovanni Tortorici hield het speels vormgegeven Diciannove (wat 'negentien' betekent) naar eigen zeggen heel dicht bij zijn eigen leven. Diep doorvoeld en in een frisse stijl schetst hij de rommelige, onzekere aard van opgroeien. Anders dan Leonardo volgde Tortorici een filmstudie in Turijn, die leidde tot een baan als assistent-regisseur bij Luca Guadagnino (Call Me By Your Name, Queer). Die werd enthousiast over het script rond de ietwat neurotische en eenzame antiheld en besloot Tortorici’s debuutfilm – gefilmd is op gloedvol 35mm – te produceren. Giovanni Tortorici (Palermo, 1996) werkte als assistent-regisseur in opleiding op de set van Luca Guadagnino's serie We Are Who We Are. Hij zette zijn samenwerking met Guadagnino voort als cameraman en assistent-regisseur bij korte films en videoclips. Diciannove is zijn eerste speelfilm, die in première ging op het filmfestival van Venetië.

Eagles of the Republic

Eagles of the Republic is de nieuwe politieke thriller van Tarik Saleh (Cairo Conspiracy) waarin een gevierde acteur verstrikt raakt in de machtsspelletjes van de elite. De populairste acteur van Egypte, George Fahmy (Fares Fares), geniet van zijn roem. As hij de hoofdrol weigert in een propagandafilm waarin hij de president moet spelen, dreigt hij alles te verliezen. Met tegenzin neemt hij de rol alsnog aan en komt terecht in een web van corruptie en spionage. De mysterieuze vrouw van een generaal brengt hem nog dichter naar de rand van de afgrond. Eagles of the Republic werd geselecteerd voor de hoofdcompetitie van het Filmfestival van Cannes en was de Zweedse Oscarinzending. In Saleh’s thuisland won de film 6 Guldbagge Awards, de belangrijkste Zweedse filmprijs, waaronder die voor Beste Acteur, Beste Scenario en Best Film.

La Vita va Cosi

Een Milanese zakenman met een groot vastgoedimperium heeft zijn zinnen op de bouw van een luxueus resort bij het strand van een slaperig Sardinisch dorpje. De werkloze inwoners zijn dolblij, maar er is één dwarsligger: Efisio een oudere herder wiens familie al generaties lang hun koeien laat grazen op de idyllische stranden. Efisio weigert zijn huis en zijn land te verkopen. De onderhandelingen verlopen moeizaam en de Efisio houdt stand ondanks woedende smeekbedes van de dorpsbewoners en gigantische geldbedragen die hem jaar na jaar worden geboden. De herder en zijn dochter Francesca komen steeds meer onder druk te staan, en de ontwikkelaars proberen met slinkse tactieken de verkoop af te dwingen. Efisio houdt koppig vol en Francesca begint zijn tegendraadsheid langzaam te begrijpen.

The Sheep Detectives

In deze grappige familiefilm speelt Hugh Jackman een herder genaamd George, die zijn geliefde schapen iedere avond voorleest uit detectiveboeken. George gaat ervan uit dat ze hem niet begrijpen, maar als een mysterieus voorval het leven op de boerderij op z’n kop zet, moeten de schapen in de rol van detective kruipen. Ze gaan op zoek naar aanwijzingen, storten zich op de menselijke verdachten en bewijzen zo dat schapen ook uitstekende speurneuzen kunnen zijn.

Blue Sun Palace

Didi en Amy delen een appartement en werken samen in een massagesalon in Queens. Hun hechte band en verenigd gevoel van ontworteling, helpt hen het dagelijkse leven in de aftandse salon en bijbehorende klantenkring te doorstaan. Als er tijdens een viering van Chinees Nieuwjaar een plotselinge tragedie plaatsvindt, verandert dat de relatie tussen de vrouwen en wordt hun vriendschap op de proef gesteld.

The Christophers

De kinderen van een ooit gerenommeerde kunstenaar schakelen een kunstvervalser in om zijn onafgemaakte schilderijen af te maken, in de hoop hun erfenis veilig te stellen wanneer hun vader overlijdt.

Des preuves d'amour

Céline kijkt uit naar de komst van haar eerste kind. Alleen is ze zelf niet zwanger; haar vrouw Nadia zal over drie maanden bevallen van hun dochter. Maar om wettelijk als moeder erkend te worden, moet Céline haar kind adopteren en bewijzen dat zij een plek verdient in het leven van haar eigen dochter. In dat proces wordt ze gevraagd vijftien verklaringen te verzamelen die bevestigen dat zij een goede moeder zal zijn. Onder toeziend oog van vrienden, familie en de wet zoekt ze naar haar plek als ouder. Des preuves d’amour is een ontroerend, maar ook licht en humorvol portret van queer ouderschap en de obstakels die daarmee gepaard gaan. De film, gebaseerd op de eigen ervaringen van regisseur Alice Douard, vertelt op indringende wijze het verhaal vanuit het perspectief van de niet-zwangere partner in de laatste fase van de zwangerschap. De film ging in wereldpremière in de Semaine de la Critique op het Filmfestival van Cannes en was vervolgens onder meer te zien op Film by the Sea en de Roze Filmdagen, waar hij werd bekroond met de Publieksprijs.

Little Trouble Girls

Little Trouble Girls is een sensueel en intiem coming-of-age drama over seksueel ontluiken en katholieke schaamte. De film is het indrukwekkende regiedebuut van Urška Djukić. De introverte 16-jarige Lucia (Jara Sofija Ostan) sluit zich aan bij het meisjeskoor van haar katholieke school, waar ze bevriend raakt met Ana-Maria (Mina Švajger). Het koor trekt naar een klooster op het platteland om te repeteren. Al snel wekt een van de bouwvakkers die het klooster restaureren Lucia’s interesse op. Dit stelt de vriendschap met Ana-Maria en de andere meisjes op de proef. De onbekende omgeving en haar ontluikende seksualiteit brengen Lucia van haar stuk en zetten het koor onder druk. Little Trouble Girls kreeg de FIPRESCI Award op het Filmfestival Berlijn. The Guardian gaf de film 5 sterren en Variety schreef: ‘A quiet hothouse of youthful desires, mean-girl tensions and hovering Catholic guilt’.

Primavera

Cecilia, een getalenteerde violiste die in een weeshuis verblijft, ontmoet Vivaldi, die haar leraar wordt. Onder zijn begeleiding en door zijn muziek vindt ze de moed om zich los te maken van het leven dat voor haar was voorbestemd en haar passie na te streven.

De la Comédie-Française

Bij de Comédie-Française geldt één gouden regel: de voorstelling gaat àltijd door. Jammer genoeg lijkt er voor Nina verder níets door te gaan, en dat slechts drie uur voor de première van haar regiedebuut. Lady Macbeth zit vast in de trein, apparatuur gaat kapot, ego’s botsen, spanningen lopen hoog op en de paniek slaat toe. Ondertussen tikt de tijd door en moet Nina de boel zien te redden. Gaat haar dat lukken voordat het doek opgaat? De la Comédie-Française is een heerlijke chaotische komedie in de stijl van Dix pour cent, over het leven achter de schermen bij het oudste nog spelende theatergezelschap ter wereld. Alle acteurs in de film zijn lid van dit gerenommeerde instituut.

The Portuguese House

Een zachtaardig drama over tweede kansen. Fernando is een timide hoogleraar geografie in Barcelona met een bijzondere voorliefde voor papieren landkaarten. Die kaarten helpen hem niet wanneer zijn vrouw op een ochtend, zonder waarschuwing of uitleg, haar spullen pakt en hij richtingloos achterblijft. Fernando besluit naar het noordwesten van Portugal te reizen waar hij tuinman Manuel ontmoet, die net zou beginnen aan een baan bij een prachtig oud landhuis. Wanneer Manuel plotseling overlijdt, neemt Fernando in een opwelling zijn identiteit aan. Hij reist af naar de quinta van de eigenzinnige eigenaresse Amália, met wie hij een bijzondere, ongedwongen vriendschap sluit. Dit elegante, tikje melancholische drama neemt het rustige tempo aan van het leven op een quinta, geïnspireerd door een waargebeurd verhaal. De vertelling, met veel oog voor detail, wordt gedragen door het warme acteerwerk van Manolo Solo (Pan's Labyrinth) en de altijd fantastische Maria de Medeiros (Pulp Fiction), met als toegift een prachtrol van Branka Katić (Black Cat, White Cat) als sprankelende Servische serveerster met een vrije geest. Avelina Prat (Valencia, 1972) is architect, scenarioschrijver en filmmaker. Na een carrière als scriptsupervisor bij meer dan 30 speelfilms, debuteerde ze als regisseur met Vasil (2022), gevolgd door The Portuguese House (Una quinta Portuguesa), dat in première ging op het Malaga Film Festival en genomineerd werd voor drie Goya's, de belangrijkste Spaanse filmprijzen.

On a String

In haar speelfilmdebuut schildert Isabel Hagen met veel humor het leven van haar Gen Z-alter ego ‘Isabel’. Ze heeft net haar opleiding als violist aan de befaamde Juilliard School afgerond. Met schnabbeloptredens op bruiloften en partijen probeert ze de eindjes aan elkaar te knopen, maar makkelijk gaat dat niet in een stad waar de concurrentie meedogenloos is. Om de kosten te drukken woont Isabel nog steeds thuis, te midden van haar licht neurotische familie. Isabel wordt ook geplaagd door de wetenschap dat haar broer Owen een getalenteerder musicus is dan zijzelf. Isabels leven neemt een nieuwe wending als haar toxische ex Dave, cellist bij de New York Philharmonic, gepromoot als de nieuwste ster, laat weten dat hij voor haar een auditie kan regelen. Isabel bedenkt zich geen twee keer: wat zou er in godsnaam mis kunnen gaan? Het speelfilmdebuut van Isabel Hagen (1998) – zelf ex-leerling van Juilliard en stand-up comedian, met een opvallende gelijkenis met Greta Gerwig – werd op verschillende festivals (Tribeca, Cleveland, Tallinn) onthaald als geslaagd portret van hoe een New Yorkse twintiger worstelt met ambitie, de liefde, familie en tal van andere ongemakken. Hagens ingehouden speel- en regiestijl doet de gevatte humoristische dialogen en absurde verwikkelingen des te scherper uitkomen, reden waarom de film werd ontvangen als ‘klassieke Amerikaanse indie’.

Woman and Child

Alleenstaande moeder Mahnaz combineert haar werk als verpleegkundige met de opvoeding van haar kinderen. Terwijl de voorbereidingen voor haar bruiloft met Hamid in volle gang zijn, hoort ze dat haar opstandige zoon van school geschorst is. Dit blijkt echter haar minste zorg te zijn, als een tragisch ongeluk Mahnaz forceert om de strijd voor gerechtigheid aan te gaan.

Los Tigres

14 augustus 2026 tot 18 augustus 2026.

Father

Naar een waargebeurd verhaal. Michal en Zuska wonen met hun tweejarig dochtertje Dominika in een prachtige woning in een rustige buitenwijk. Michal heeft een succesvolle baan maar voelt zich opgejaagd want de zaken gaan niet zo goed. Als hij op weg naar zijn werk hun dochtertje bij de crèche afzet, stort hij zich op weer een stressvolle werkdag. Als hij in de namiddag wordt gebeld door zijn vrouw die hun dochtertje wilt ophalen, realiseert hij zich dat Dominika is achtergebleven in de zomerhitte van zijn auto. Tijdens een rechtszaak wordt dit tijdelijke geheugenverlies ook wel bekend als “Forgotten Baby syndroom” behandeld. Door zijn schuldgevoel en onder de druk begint ook zijn huwelijk te wankelen.

Värn

Tijdens de Koude Oorlog raakt een Zweedse landarbeider steeds meer in de ban van de dreiging van een mogelijke invasie. In stilte begint hij zijn boerderij te veranderen in een zelfgebouwde vesting van schroot en metaal. VÄRN is een poëtische en observerende film over angst, idealisme en de dunne grens tussen bescherming en obsessie.

Les enfants vont bien

Jeanne heeft bewust gekozen voor leven zonder kinderen. Dit wordt echter verstoord wanneer haar vervreemde zus Suzanne onverwachts arriveert met haar twee jonge kinderen. In eerste instantie lijkt het erop dat Suzanne haar band met haar zus terug wil vinden, maar de volgende ochtend blijkt ze zonder uitleg - en zonder de kinderen - verdwenen te zijn. Jeanne blijft achter om voor de kinderen te zorgen en wordt gedwongen om de emotionele en praktische gevolgen van de verdwijning van haar zus onder ogen te zien, net als het leven dat ze dacht definitief achter zich te hebben gelaten.

Zutphen Openluchtfilm: Smoke

Laat je deze zomer prikkelen door bijzondere films in de historische tuin van Dat Bolwerck! Dat Bolwerck & Luxor Theater presenteren Zutphen Openluchtfilm 2026. Op twee zomeravonden wordt de tuin van Dat Bolwerck omgetoverd tot openluchtbioscoop. We vertonen een film die aansluit bij het thema van de tentoonstelling De Muziekwerken van Awoiska van der Molen. Op 20 augustus vertonen de film Smoke van Wayne Wang uit 1995 die door de rol van urban landschapsfotografie in deze film. Auggie, eigenaar van de sigarenwinkel in Brooklyn, New York, neemt al 14 jaar lang voor zijn winkel elke dag om acht uur ’s ochtends op dezelfde plek een foto van het kruispunt voor de winkel. Een van zijn vaste klanten is Paul Benjamin, een aan lager wal geraakte romanschrijver. Sinds zijn vrouw op straat vermoord werd krijgt hij geen letter meer op papier. Auggie nodigt Paul uit om de foto's te bekijken. Fotomappen vol heeft hij en Paul bladert ze vluchtig door. Ze zijn allemaal dezelfde concludeert hij. Als Auggie hem adviseert om rustig te kijken (‘you have to slow down; they are all different’), ziet Paul zijn vrouw op meerdere foto's én op de dag van haar dood. Smoke zit vol met dit soort dramatische momenten. Een zwarte jongen verandert van naam en identiteit, een vrouw keert na jaren terug naar haar vroegere vriend en vertelt hem dat ze samen een dochter hebben en dat die nu problemen heeft... Al deze mensen hebben weinig met elkaar gemeen, maar het toevallig kruisen van elkaars paden heeft een onuitwisbaar emotioneel effect. Het scenario is van schrijver Paul Auster. Met o.a. Harvey Keitel en William Hurt. Tickets te koop via de website van Dat Bolwerck.

Kangaroo

In deze hartverwarmende familiefilm strandt de gevallen tv-persoonlijkheid Chris Masterman in een klein outback-stadje. Ver weg van camera’s, roem en zijn oude leven, ontmoet hij de 12-jarige Charlie, een vastberaden meisje met een groot hart voor dieren. Wanneer ze samen baby kangoeroe weesjes gaan opvangen, ontstaat er een bijzondere vriendschap. Door hun hulp krijgen de zogenaamde Joey’s een tweede kans en kunnen ze weer terugkeren naar de adembenemende Australische natuur. Een tweede kans waar ook Chris zelf heel erg aan toe was, zo ontdekt hij.

Dances With Wolves (35th Anniversary 4K Restoration)

22 augustus 2026 tot 31 augustus 2026.

Les parapluies de Cherbourg

let op Engels ondertiteld Geneviève woont bij haar moeder in de Franse havenstad Cherbourg, waar ze paraplu's verkopen. Ze heeft een relatie met automonteur Guy. Geneviève en Guy willen trouwen, maar haar moeder is erop tegen. Ze vindt haar dochter nog te jong. Guy vertrekt voor twee jaar naar het leger. Kort daarop blijkt Geneviève zwanger te zijn. Ondertussen is de rijke juwelenhandelaar Roland verliefd op haar. De moeder van Geneviève dringt erop aan dat zij met hem trouwt. Musicalliefhebber Demy deed met zijn derde speelfilm een stijlvaste poging om het genre in Frankrijk nieuwe impulsen te geven. Michel Legrand componeerde de score. Les parapluies de Cherbourg lanceerde de carrière van Deneuve en won de Gouden Palm.

The Watermelon Woman

Waarom werden zwarte lesbische acteurs weggeschreven uit de geschiedenis van de vroege cinema? Een metareflectie over die afwezigheid klinkt droog-academisch, maar door de wol geverfd regisseur Cheryl Dunye bewijst het tegendeel in haar geestige, archivaal gelaagde mockumentary. Fictie onthult de waarheid, blijkt. Dunye speelt zichzelf als ‘Cheryl’, videotheekmedewerker met regieaspiraties. Cheryls aandacht gaat uit naar de filmgeschiedenis en de manier waarop die geschreven werd. Waarom, bijvoorbeeld, werden de namen van zwarte actrices in de beginjaren van de cinema nooit genoemd? En blijken ze vrijwel afwezig in de filmarchieven? Cheryl, zelf een jonge zwarte lesbische vrouw, gaat op onderzoek uit. In haar fictieve documentaire verweeft Dunye haar persoonlijke geschiedenis met verzonnen feiten en voorvallen. Als onderzoeker creëert ze het personage Fae Richards, die als ‘The Watermelon Woman’ op de aftiteling verschijnt van de eveneens fictieve film Plantation Memories. Richards blijkt nu wel terug te vinden in de – door Dunye geconstrueerde – archieven; ze had een relatie met de witte regisseur van de film, een situatie die zich spiegelt in Dunyes eigen leven als ze begint te daten met de witte filmwetenschapper Diana. The Watermelon Woman is een spitse metamix van filmcollege en romantische komedie in een. Dunye geeft doorwrocht commentaar op het wegschrijven van zwarte filmgeschiedenis in Hollywood, maar schetst ook een geestig beeld van de academische biotoop genaamd ‘queer media studies’. Dunyes eerste lange film – tevens de eerste speelfilm geregisseerd door een zwarte lesbische vrouw – ging in 1996 in première op de Berlinale en won de Teddy Award voor Beste LGBTQIA+-speelfilm. In Nederland was de film niet eerder in de filmtheaters te zien. Cheryl Dunye (1966, Liberia) groeide op in Philadelphia. Haar werk draait vaak om thema’s als ras, seksualiteit en gender. Dunye werd bekend om haar unieke filmstijl waarin documentaire en fictie vermengd raken, ze noemt het zelf ‘dunyementaries’. Bekendheid verwierf Dunye ook met de HBO tv-productie Stranger Inside (2001), over het leven van Afro-Amerikaanse lesbiennes in de gevangenis. De afgelopen jaren heeft ze afleveringen geregisseerd voor tal van tv-series, waaronder Queen Sugar (2017-2019), Dear White People (2019) en Lovecraft Country (2020).

Black Girl (60th Anniversary)

Regisseur Ousmane Sembène wordt vaak de vader van de Afrikaanse cinema genoemd, en met Black Girl maakte hij een van zijn grondleggende films. In het verhaal van Diouana, een jonge Senegalese vrouw die bij een Frans echtpaar in dienst treedt, schetst Sembène een precies en vernietigend portret van uitbuiting die zich voordoet als welwillendheid. Zijn sobere beeldtaal en elliptische vertelstructuur veranderen alledaagse gebaren in aanklachten en tonen hoe identiteit juist in de meest huiselijke ruimtes kan worden uitgegumd. Zestig jaar later blijft de morele kracht van de film even urgent, juist omdat Sembène laat zien hoe koloniale verhoudingen niet verdwijnen met onafhankelijkheid, maar blijven doorwerken in taal, arbeid, bezit en de intieme verhoudingen van het dagelijks leven. Ter ere van het 60-jarig jubileum keert Black Girl terug naar de bioscoop in een nieuwe 4K-restauratie.

Below the Clouds

27 augustus 2026 tot 31 augustus 2026.

Un Anno di Scuola

Triëst, zomer van 2007. De zelfverzekerde Zweedse Fredrika is pas verhuisd naar de Italiaanse kuststad en belandt op een technische middelbare school in een klas vol jongens. Ze staat meteen in het middelpunt van belangstelling, en niet alleen om haar intelligentie en kennis. Gaandeweg bouwt ze een vriendschap op met een onafscheidelijk trio: de fascinerende en bescheiden Antero, de extraverte casanova Pasini en de lieve en beschermende Mitis. Samen verkennen ze de straten van Triëst, feesten ze, denken na over de toekomst, delen ze geheimen en ontdekken ze nieuwe gevoelens. Het laatste schooljaar zal hen voor altijd tekenen. Un anno di scuola is de tweede film van regisseur Laura Samani. Nadat haar debuutfilm een première had op het Cannes Filmfestival, ging ze met deze film in première in Venetië, waar de film de prijs voor Beste Acteur won. Laura Samani wordt gezien als een regisseur van de toekomst van Italiaanse cinema.

Zutphen Openluchtfilm: Amarcord

Laat je deze zomer prikkelen door bijzondere films in de historische tuin van Dat Bolwerck! Dat Bolwerck & Luxor Theater presenteren Zutphen Openluchtfilm 2026. Op twee zomeravonden wordt de tuin van Dat Bolwerck omgetoverd tot openluchtbioscoop met een film die aansluit bij het thema van de tentoonstelling De Muziekwerken. Op 27 augustus vertonen we de filmklassieker Amarcord van Federico Fellini uit 1973 waarin hij zijn herinneringen aan zijn jeugdjaren in Rimini onder het Mussolini-regime verbeeldt. ‍Amarcord (‘Ik herinner me’ in het streekdialect van Emilia-Romagna) is een magische slinger van stuk voor stuk klassiek geworden filmische vignetten, ode aan de tragikomedie van het leven en bespotting van het fascisme in één. Fellini schildert het leven van een puber in het Italië van de jaren dertig, de hoogtijdagen van Il duce. Met ongebreidelde fantasie bezingt hij de tragikomedie van het leven, met een gekke oom die niet uit een boom wil komen, een kioskverkoopster met machtige borsten en een fascistische optocht, waarvan de leiders worden afgeschilderd als onnozelaars. Fellini zag de fascisten als geestelijk onvolgroeide figuren die hun lot in handen legden van een Mussolini, de paus, hun moeder of de Madonna. Fellini’s vaste componist Nino Rota componeerde ook de muziek voor deze film. Amarcord werd bekroond met een Oscar voor de beste buitenlandse film. Zomeravondfilm bij uitstek! Tickets te koop via de website van Dat Bolwerck.

Purple Rain

Ter ere van zijn onuitwisbare nalatenschap vertoont Luxor Prince’ opwindende filmdebuut als The Kid, een clubmuzikant uit Minneapolis die even vervreemd als getalenteerd is. The Kid worstelt met een turbulent gezinsleven en zijn eigen smeulende woede, terwijl hij zijn toevlucht zoekt in zijn muziek en zijn vurige liefde voor de sexy Apollonai Kotero. Met de gelijknamige, grotendeels instrumentale ballad trok Prince ook de laatste twijfelaars over de streep.

200 Motels

Satire op het leven van een rockgroep op tournee. Surrealistische cultfilm waarvoor Zappa zelf het script en de muziek schreef. Met veel van de toenmalige leden van The Mothers of Invention in de hoofdrollen, zoals Mark Volman, Howard Kaylan, George Duke, Aynsley Dunbar, Don Preston, Ruth Underwood, Jimmy Carl Black en Jeff Simmons, en bijrollen voor o.a. Keith Moon en Ringo Starr.

Kokuho

Na de dood van zijn vader, hoofd van een Yakuza-bende, wordt Kikuo onder de hoede genomen door de beroemde kabuki-acteur Hanjiro Hanai. Samen met Shunsuke, Hanjiro's enige zoon, gaat hij bij hem in de leer. De twee jonge mannen groeien op als broers en besluiten hun leven - met de benodigde concurrentie - te wijden aan de kunst van kabuki. Decennialang wordt hun relatie en toewijding aan de kunstvorm op de proef gesteld. Gedreven door hun gedeelde verlangen naar roem op het podium.

Short Cuts: Dochters

Zaterdag 5 september 11:30 | 3 films over dochters uit de collectie van Eye. OH MY DARLING, BØRGE RING, 1977 Veelbekroonde animatiefilm over een overbezorgd ouderpaar dat een pittig dochtertje heeft. Het meisje groeit op, wordt verliefd en sticht een gezinnetje. Vader en moeder kunnen haar zelfstandigheid maar moeilijk verwerken. LA TRAJET, MARIE LORMEAU, 2022 Nathalie haalt tienerdochter Julie op van het winkelcentrum, waar zij is betrapt op diefstal. De alleenstaande moeder en haar rebelsedochter krijgen het flink met elkaar aan de stok. DOCHTERS, MARTA JURKIEWICZ, 2011 Elzbieta (Lodz) heeft tot aan het overlijden van haar moeder voor haar gezorgd. De filmmaakster, de dochter van Elzbieta, gaat naar Lodz om te helpen met het ontruimen van de woning van haar oma. Gratis entree. Reserveren is niet nodig.

Luxor verkleed: Tess

Boer Durbenfeld hoort van een pastoor dat hij afstamt van de adellijke d'Urbervilles en denkt dat zijn dochter Tess een betere opvoeding kan krijgen als ze zich op het landgoed van de d'Urbervilles vervoegt. Met Nastassja Kinski en Peter Firth. Naar de roman van Thomas Hardy. Met Pauze.

Concert: Asfaltfeeën

Vrijdag 18 september speelt Asfaltfeeën Een Amerikaans Gebed, een vertaling en bewerking (door Ingmar Heytze en Ellen Deckwitz) van de gedichten van Jim Morrison op de muziek van The Doors zoals die verscheen op het album An American Prayer, uit 1978. In 1978, zeven jaar na de dood van Jim Morrison (1943-1971), verscheen An American Prayer, het negende en laatste studio-album van The Doors, dat te omschrijven is als een wonderlijk hoorspel met poëzievoordrachten door Morrison, soundscapes en natuurlijk geweldige muziek. Volgens toetsenist Ray Manzarek bestaat An American Prayer uit vijf aktes: van Morrisons kindertijd, zijn schooltijd, de tijd waarin hij begint met dichten en geestverruimende middelen, zijn leven als zanger en uiteindelijk een terugblik op zijn leven, werk en filosofie. In de totaal verregende zomer van 2011 was Ingmar Heytze artist in residence in kunstenaarsverblijf Het Vijfde Seizoen, een paviljoen op het terrein van de voormalige Willem Arntsz Hoeve naast Den Dolder. Een van de vele projecten waar hij aan werkte behelsde het opnemen van de EP 'Door de straten' van en met Asfaltfeeën, toen nog een trio, opgericht door Cor van Ingen, Ellen Deckwitz en Heytze. Deckwitz en Heytze besloten, vanuit gedeeld enthousiasme voor het album, ter plekke An American Prayer te vertalen naar het Nederlands om het ooit uit te voeren met Asfaltfeeën. Om allerlei redenen bleef het project vijftien jaar liggen. Dit voorjaar kwam het er dan eindelijk van. Na de première in het Utrechtse Werftheater is dit de tweede keer dat het project integraal live wordt uitgevoerd.

Het sigarettenmeisje van Mosselprom begeleid op het Baderorgel

Vrijdag 9 oktober 20:00 in de walburgiskerk | Luxor Theater en Stichting Henrick Baderorgel presenteren hun jaarlijkse stille film met orgelbegeleiding. De Russische Revolutie van 1917 had een grote impact op de filmproductie. De censuur uit het tsarentijdperk verdween en het duurde even voordat de Communistische Partij volledige con-trole bezat over wat er gedistribueerd mocht worden. In de tussentijd was er een behoorlijke mate van vrijheid. Het sigarettenmeisje van Mosselprom, van regisseur Joeri Zieliaboezjki, een film uit 1924, is een product van die vrijheid. Een groter contrast met Eisensteins iconische revolutieklassieker Pantserkruiser Potemkin van één jaar later is niet denkbaar. Het sigarettenmeisje van Mosselprom is het verhaal van de jonge Zina, een sigarettenverkoopster op straat (Mosselprom was de Moskouse plattelandscoöperatie voor consumentenproducten) die wordt ‘ontdekt’ door een filmploeg en het hof wordt gemaakt door drie aanbidders: een stuntelige accountant, een charmante cameraman en een Amerikaanse zakenman die ‘haute couture’ naar de Sovjet-Unie brengt. Het sigarettenmeisje van Mosselprom, aangeprezen als 's werelds eerste romantische komedie, biedt een zeldzaam en intrigerend inkijkje in het leven in Moskou van honderd jaar geleden, samen met een beeld van hoe gewone Russen zichzelf zagen en hun voorzichtige nieuwsgierig-heid naar Amerika. We zien het Rode Plein, volgepropt met trams, handkarren en paardenkar-ren, met de beroemde Sint-Basiliuskathedraal op de achtergrond, en woonwijken die laten zien dat de Russische hoofdstad na de revolutie nog volop in ontwikkeling was: vervallen pensions staan zij aan zij met nieuw gebouwde filmstudio's langs brede, stoffige boulevards. Ideologisch geschoolde critici waren geschokt dat het publiek de voorkeur gaf aan komedies die volgens ‘kapitalistische normen’ waren gemaakt, in plaats van het verhaal van een jongen die een meisje op een tractor ontmoet en verliefd op haar wordt wanneer ze een medaille krijgt voor het oogsten van 50 ton aardappelen. Maar het publiek trok haar eigen plan en maakte van Het sigarettenmeisje van Mosselprom het grootste kassucces van de jaren ’20. Joelija Solntseva Speciale aandacht verdient hoofdrolspeelster Joelija Solntseva (1901-1989), die in 1924 als 23-jarige de grote publiekslieveling van Rusland werd met twee films die allebei klassiekers wer-den: de sciencefictionfilm Aelita: Koningin van Mars en dus Het sigarettenmeisje van Mosselprom. A Star was Born, zou je denken. Maar het liep anders. Joelija Solntseva zou haar dagen niet vóór maar achter de camera slijten. Nadat ze in 1928 de Oekraïense filmregisseur Oleksandr Dovzjen-ko ontmoette, met wie ze een jaar later trouwde, gaf ze het acteren eraan en werkte ze als regis-seur bij de studio's van de Oekraïense Filmadministratie, de Moskouse filmfabriek Sojoezkino en de Kievse filmfabriek. Eerst samen met haar man, na zijn dood (in 1956) alleen. Op het filmfestival van Cannes in 1961 won Solntseva de prijs voor Beste Regisseur met haar film Kroniek van de vlammende jaren. Ze was daarmee de eerste vrouw die deze prijs in ont-vangst mocht nemen. En het duurde 56 jaar, voordat ze, in 2017, gezelschap kreeg Sofia Coppola, die als tweede vrouw deze prijs won voor haar film The Beguiled.

Luxor verkleed: Fanny & Alexander

Twee kinderen groeien uit een liefdevolle, uitbundige Zweedse theaterfamilie krijgen na de dood van hun vader te maken met een kille stiefvader, een dominee die niets van levensvreugde moet hebben. Bergmans autobiografische laatste film is een van de hoogtepunten uit zijn oeuvre.

Luxor verkleed: Il gattopardo

De patriarch van een oude, adellijke familie op Sicilië ziet weemoedig toe hoe zijn neef zich in 1860 aansluit bij Garibaldi, en trouwt met de dochter van de burgemeester. Met Burt Lancaster, Alain Delon en Claudia Cardinale. Naar de roman van Giuseppe Tomasi di Lampedusa. Met pauze.

Concert: De Wachtkamer speelt Tom Waits

Wat ooit begon als een gelegenheidsvertolking groeide door de jaren heen uit tot een klein archief aan eigenzinnige vertalingen van Tom Waits. Jeroen Geurts werd verliefd op deze Amerikaanse legende tijdens het luisteren van Nighthawks at the Diner. De live feel, de humor, het showmanship en de literaire als wel de muzikale kracht die er vanaf spatte. Dat smaakte naar meer en langzaam vertaalde hij genoeg nummers om hiermee het podium op te kruipen. Op de typische Tom Waits manier, brabbelend achter de piano. Maar tijdens Landjuweel op Ruigoord kwam daar spontaan opeens een bassist bij en de wens voor een bandje was geboren. Niet lang daarna volgden een even ongrijpbare als briljante toetsenist/klarinettist en een jonge, getalenteerde gitarist. Op de valreep van hun eerste officiële optreden werd er nog een swingende potten-en-pannen-drummer ingevlogen en alles klikte in elkaar. Dit is niet alleen een literaire hommage aan Waits, maar ook een muzikaal spektakel. Na wat tijd in de studio om wat demo’s op te nemen kwamen ze tot de conclusie dat er toch wel erg veel leuk materiaal tussen zat zo verscheen begin dit jaar het album Vannacht Zoop ik de Maas Leeg, een album vol originele, eigenzinnige vertalingen, voorzien van evenzo sprankelende arrangementen. Geen kopieën van de oorspronkelijke nummers, maar vertolkingen in de geest van de meesterentertainer. En zaterdag 21 november komt De Wachtkamer dus naar Luxor voor een meeslepend eerbetoon aan het veelzijdige repertoire van Tom Waits. De Wachtkamer bestaat uit Luuk Adams (drums), Rick Henkelman (contrabas), Joris Kuijs (gitaar), Marcel Cuypers (piano en klarinet) en Jeroen Geurts (piano en zang).

Luxor verkleed: Barry Lyndon

Magistrale avonturenfilm over de 18e-eeuwse Ierse avonturier en fortuinzoeker Redmond Barry, die zich voordoet als de edelman Sir Redmond Hillary of Barryton. Met Ryan O’Neal. Naar de roman The Luck of Barry Lyndon uit 1844 van William Makepeace Thackeray. Met pauze.