Luxor Zutphen Komende producties

Little Fugitive

'De Nouvelle Vague zou nooit zijn ontstaan zonder de jonge Amerikaan Morris Engel, die ons de weg wees met zijn productie van Little Fugitive.’ - François Truffaut De indieklassieker Little Fugitive (1953) vertelt het verhaal van de zevenjarige jongen Joey die wegloopt naar Coney Island nadat hij erin is geluisd en denkt dat hij zijn oudere broer Lennie heeft vermoord. Joey's avonturen en Lennie's zoektocht naar zijn vermiste broertje vormen een charmant avontuur dat het New York van de jaren 50 tot in de kleinste details weergeeft. Van het uitzicht onder de promenade tot een zomerstorm die het strand leegveegt, Engels camera weet elk moment perfect vast te leggen en zo een magische sfeer te creëren. De film is de eerste en bekendste van Engels drie speelfilms. Hij werd gevolgd door Lovers and Lollipops in 1956 en Weddings and Babies, die in 1957 werd gefilmd en in 1960 werd uitge- bracht. Alle drie de films waren stilistisch vergelijkbaar en werden opgenomen met handcame- ra's van 35 mm. De camera’s die voor Little Fugitive en Lovers and Lollipops werden gebruikt, namen geen geluid op, dus de dialogen en geluidseffecten moesten na de opnames worden ingesproken. Weddings and Babies heeft echter de primeur dat het de eerste fictiefilm is die werd opgenomen met een draagbare camera die synchroon geluid mogelijk maakte. De film werd opgenomen op locatie in Coney Island en Brooklyn met behulp van een unieke, verborgen camera. Hierdoor kon Engel werken zonder statief of een grote crew en kon hij duizenden strandgangers uit New York ongemerkt als figuranten gebruiken. De camera kan worden gezien als een prototype voor de Steadicam en werd ontworpen door Engel en de uitvinder Charlie Woodruff, een collega-gevechtsfotograaf uit de Tweede Wereldoorlog die Engel een ‘mechanisch en technisch genie’ noemde. In de loop der jaren zouden filmmakers zoals Stanley Kubrick en Jean-Luc Godard deze unieke camera graag hebben willen lenen. Toen Little Fugitive na Engels dood in 2005 in New York werd vertoond, schreef filmcriticus Joshua Land: ‘Little Fugitive schittert als een prachtig gefilmd document van een vervlogen Brooklyn – alle dramatiek schuilt in de korrelige zwart-wit cinematografie, met de zorgvuldige aandacht voor de veranderingen in het licht veroorzaakt door de onverbiddelijk oprukkende zon [...] Gevuld met de sfeer van die tijd en de mythische beelden van cowboys en paarden, strips en honkbal, is het een belangrijk proto-vérité fragment van stedelijk Amerika.’

Little Trouble Girls

Little Trouble Girls is een sensueel en intiem coming-of-age drama over seksueel ontluiken en katholieke schaamte. De film is het indrukwekkende regiedebuut van Urška Djukić. De introverte 16-jarige Lucia (Jara Sofija Ostan) sluit zich aan bij het meisjeskoor van haar katholieke school, waar ze bevriend raakt met Ana-Maria (Mina Švajger). Het koor trekt naar een klooster op het platteland om te repeteren. Al snel wekt een van de bouwvakkers die het klooster restaureren Lucia’s interesse op. Dit stelt de vriendschap met Ana-Maria en de andere meisjes op de proef. De onbekende omgeving en haar ontluikende seksualiteit brengen Lucia van haar stuk en zetten het koor onder druk. Little Trouble Girls kreeg de FIPRESCI Award op het Filmfestival Berlijn. The Guardian gaf de film 5 sterren en Variety schreef: ‘A quiet hothouse of youthful desires, mean-girl tensions and hovering Catholic guilt’.

Au pan coupé

In Au pan coupé (1967) ontvouwt zich een gedwarsboomde liefdesgeschiedenis tussen twee adolescenten. Jeanne herinnert zich en herbeleeft haar liefde voor Jean, een jonge rebel, een drop-out, gevangengezet op vijftienjarige leeftijd zonder delinquent te zijn. Hij heeft geen toekomstperspectief en verlaat haar omdat hij haar niets te bieden heeft, zoals hij zelf niet wil accepteren wat de maatschappij hem biedt.’ Jeanne begrijpt het niet. ‘Ik hou van je!’ Voor Gilles was Au Pan Coupé ‘de droomfilm, geschreven en geregisseerd tegen alle conventies in’. Het verleden is geschilderd in kleur, het heden, van waaruit de melancholieke Jeanne vol pijn terugkijkt op een grote, voorbije liefde, in zwart-wit. Actrice Macha Méril, die kort daarvoor de hoofdrol had gespeeld in Godards Une femme mariée, had, gefascineerd door Guy Gilles' project, de film geproduceerd. Haar tegenspeler, Patrick Jouané, bleek een openbaring. Marguerite Duras schreef: ‘Guy Gilles’ Au Pan Coupé is een film over liefde. Liefde die is verbro- ken door afscheid, door de dood. Die wordt ervaren door de obsessieve ontcijfering van het verleden. Dit verleden was kort; het is nu ondoorzichtig en onuitputtelijk als een misdaad. Hier wordt liefde eindelijk niet getoond door de omhelzing in het hotelbed. Hier wordt zij opgeroe- pen, door een gezicht – een vrouwengezicht vijftig keer herhaald, waarbij alleen een schaduw verandert, een blik, een trilling– is ronduit bewonderenswaardig. Nee, zoiets was nog nooit eerder in de filmgeschiedenis gedaan.’ De film is Frans gesproken en heeft Engelse ondertiteling.

Primavera

Het Italiaanse kostuumdrama Primavera vertelt het verhaal van de ontmoeting van twee zoekende zielen: de jonge en getalenteerde violiste Cecilia, een wees op zoek naar haar eigen identiteit, en de componist Antonio Vivaldi, een man die wordt meegesleept door zijn creativiteit en het talent van Cecilia. Venetië, 18e eeuw. De 20-jarige Cecilia (Tecla Insolia) is een getalenteerde violiste die het grootste deel van haar leven in het weeshuis Ospedale della Pietà heeft gewoond. De kunst heeft haar ogen geopend, maar niet de deuren van het weeshuis; het is de enige plek waar ze kan optreden, achter een traliewerk voor de rijke geldschieters. Alleen een huwelijk lijkt een uitweg te bieden. Cecilia’s leven verandert wanneer een nieuwe vioolleraar haar aan een ander bestaan laat ruiken. Zijn naam is Antonio Vivaldi (Michele Riondino). Onder zijn begeleiding vindt zij de moed om los te breken en haar eigen muzikale passie na te jagen. Primavera is gebaseerd op de roman van Tiziano Scarpa en is het speelfilmdebuut van operaregisseur Damiano Michieletto. De film werd geselecteerd voor het Toronto Filmfestival en werd onderscheiden met drie David di Donatello awards (Beste Muziek, Beste Geluid en Beste Kostuum).

L'Amour à la mer

In L'Amour à la mer (1964) wordt een jonge Parisienne verliefd op een matroos die ze in Deauville heeft ontmoet. Maar de herfst komt eraan en de twee geliefden moeten scheiden. Ze schrijven elkaar en leiden elk hun eigen leven, hij in Brest met zijn maten, zij in Parijs, wachtend om hem weer te zien. Ze schrijven elkaar brieven. Zij wacht op hem; hij vergeet haar. Om de bijzonderheid van de structuur en het ritme van de film te begrijpen, moet men kijken naar hoe deze tot stand is gekomen. Guy Gilles, die geen producent kon vinden die bereid was te investeren in een speelfilm van zijn kaliber, besloot namelijk dat vier korte films gemakkelijk tot één speelfilm konden worden samengevoegd. Met de steun van Pierre Braunberger (die films had geproduceerd van Jean Renoir, Marcel L'Herbier, François Truffaut, Jean-Luc Godard en Maurice Pialat) en François Reichenbach, producent van zijn korte films, wist Guy Gilles onder meer Alain Delon, Romy Schneider en Juliette Gréco te strikken voor een rolletje. Producenten prezen deze twintig minuten en moedigden Gilles aan, maar boden hem nog steeds geen financiële steun. Het was een bioscoopmanager, geïntrigeerd door deze korte film, die hem hielp bij het voltooien van wat Gilles’ eerste speelfilm zou worden, die echter nooit werd uitgebracht. Een gefragmenteerde film, waarin we gehecht raken aan elk onderdeel, elk moment dat sterft en vervolgens herboren wordt, net als de seizoenen die Gilles' leven en films kenmerken. De film is Frans gesproken en heeft Engelse ondertiteling.

De la Comédie-Française

Bij de Comédie-Française geldt één gouden regel: de voorstelling gaat àltijd door. Jammer genoeg lijkt er voor Nina verder níets door te gaan, en dat slechts drie uur voor de première van haar regiedebuut. Lady Macbeth zit vast in de trein, apparatuur gaat kapot, ego’s botsen, spanningen lopen hoog op en de paniek slaat toe. Ondertussen tikt de tijd door en moet Nina de boel zien te redden. Gaat haar dat lukken voordat het doek opgaat? De la Comédie-Française is een heerlijke chaotische komedie in de stijl van Dix pour cent, over het leven achter de schermen bij het oudste nog spelende theatergezelschap ter wereld. Alle acteurs in de film zijn lid van dit gerenommeerde instituut.

Lovers and Lollipops

Lovers and Lollipops (1955) vertelt het verhaal van de zevenjarige Peggy, die met gemengde gevoelens aanziet hoe haar moeder Ann, ex-model en weduwe, begint te daten met Larry, een vroegere vriend. Gedrieën bezoeken ze het Museum of Modern Art en Central Park, en Larry koopt een speelgoedbootje voor Peggy om haar vriendschap te winnen, terwijl hij tegelijkertijd haar moeder probeert te charmeren. Larry en Ann bezoeken andere plekken in New York, met en zonder Peggy, en al snel wordt duidelijk dat ze verliefd op elkaar zijn. Peggy begint Larry leuk te vinden, maar probeert herhaaldelijk de romance van haar moeder te verstoren. Net als Little Fugitive legt Lovers and Lollipops de kleine drama's vast die het echte leven vor- men en toont het bekende New Yorkse bezienswaardigheden zoals Central Park, het Vrijheids- beeld, Chinatown, de Bronx Zoo en de speelgoedafdeling van Macy's. Ondanks het succes van Little Fugitive duurde het twee jaar voordat Engel en Orkin het geld voor deze film bijeen hadden gebracht. Het personage Peggy viel op door haar realisme; ze werd neergezet als een verwend en egocentrisch meisje, in tegenstelling tot de geïdealiseerde portretten van kinderen die typisch waren voor films en tv-series uit de jaren ’50. De film ontleende zijn eigenheid aan het gebruik van authentieke locaties in New York en een realistisch meanderende verhaallijn, waardoor de film meer op het echte leven leek dan op gepolijst acteerwerk.

The Portuguese House

Een zachtaardig drama over tweede kansen. Fernando is een timide hoogleraar geografie in Barcelona met een bijzondere voorliefde voor papieren landkaarten. Die kaarten helpen hem niet wanneer zijn vrouw op een ochtend, zonder waarschuwing of uitleg, haar spullen pakt en hij richtingloos achterblijft. Fernando besluit naar het noordwesten van Portugal te reizen waar hij tuinman Manuel ontmoet, die net zou beginnen aan een baan bij een prachtig oud landhuis. Wanneer Manuel plotseling overlijdt, neemt Fernando in een opwelling zijn identiteit aan. Hij reist af naar de quinta van de eigenzinnige eigenaresse Amália, met wie hij een bijzondere, ongedwongen vriendschap sluit. Dit elegante, tikje melancholische drama neemt het rustige tempo aan van het leven op een quinta, geïnspireerd door een waargebeurd verhaal. De vertelling, met veel oog voor detail, wordt gedragen door het warme acteerwerk van Manolo Solo (Pan's Labyrinth) en de altijd fantastische Maria de Medeiros (Pulp Fiction), met als toegift een prachtrol van Branka Katić (Black Cat, White Cat) als sprankelende Servische serveerster met een vrije geest. Avelina Prat (Valencia, 1972) is architect, scenarioschrijver en filmmaker. Na een carrière als scriptsupervisor bij meer dan 30 speelfilms, debuteerde ze als regisseur met Vasil (2022), gevolgd door The Portuguese House (Una quinta Portuguesa), dat in première ging op het Malaga Film Festival en genomineerd werd voor drie Goya's, de belangrijkste Spaanse filmprijzen.

Weddings and Babies

Het goeddeels autobiografische Weddings and Babies (1958) gaat over de stormachtige relatie tussen de New Yorkse fotograaf Al Capetti, die zijn brood verdient met het fotograferen van bruiloften en baby’s, en zijn vriendin en assistente Bea, die vindt dat het tijd wordt om zelf eens aan trouwen en kinderen krijgen te denken. Al stelt het huwelijk echter uit totdat hij voldoende spaargeld heeft. Maar in plaats daarvan koopt hij een filmcamera. De film werd geregisseerd, geproduceerd en geschreven door Morris Engel. Met in de hoofdrol- len Viveca Lindfors, John Myhers, Chiarina Barile en Leonard Elliott. De film ging in 1958 in première op het Filmfestival van Venetië, waar hij de Prijs van de Film- kritiek won. Omdat hij geen distributeur kon vinden, nam Engel zelf de distributie ter hand. De film ging uit op 5 oktober 1960. Zelfs een poster van de film was er niet. Weddings and Babies werd gefilmd met een handheld 35mm-filmcamera en wordt beschouwd als de eerste fictiefilm die met zo'n camera werd opgenomen en tevens synchroon geluid regis- treerde. Engel liet zijn acteurs improviseren in plaats van hen aan het scenario te houden en legde de scènes vast terwijl ze tot stand kwamen. Time noemde de film ‘een van de meest opwindende speelfilms die de VS in een decennium heeft geproduceerd’. The Village Voice vond Weddings and Babies ‘het meest uitgebreide portret van Little Italy in Manhattan vóór Martin Scorseses onvergelijkbare Mean Streets’.

Le clair de terre

Le Clair de terre (1970) vertelt een verhaal vol weemoed en verscheurdheid. Geboren in Tunesië, waar hij woonde tot de dood van zijn moeder, woont Pierre nu bij zijn vader in de Marais. Plotseling gegrepen door een innerlijke noodzaak om Parijs te verlaten, vertrekt hij naar Tunis, waar een voormalige lerares hem terug in de voetsporen van zijn verleden zet. Filmcriticus Jean-Louis Bory schreef: ‘Korte blikken, shots bijna zo kort als een flits. Klik. Het vastleggen in de lucht van iets dat sterft zodra het geboren is. Door de snelheid van het geïmpro- viseerde shot streeft Gilles naar een afwijzing van kunstmatigheid, een spontaniteit in de beken- tenis, die de authenticiteit ervan garandeert. Dit is de ware waarde van fotografie, en het is geen toeval dat Gilles een belang hecht, dat niet louter sentimenteel is, aan familiealbums, souvenir- portretten en vergeelde ansichtkaarten. Dankzij film ontsnapt het vluchtige aan de tijd, ontsnapt het vergeetbare aan de vergetelheid.’ De film is Frans gesproken en heeft Engelse ondertiteling.

On a String

In haar speelfilmdebuut schildert Isabel Hagen met veel humor het leven van haar Gen Z-alter ego ‘Isabel’. Ze heeft net haar opleiding als violist aan de befaamde Juilliard School afgerond. Met schnabbeloptredens op bruiloften en partijen probeert ze de eindjes aan elkaar te knopen, maar makkelijk gaat dat niet in een stad waar de concurrentie meedogenloos is. Om de kosten te drukken woont Isabel nog steeds thuis, te midden van haar licht neurotische familie. Isabel wordt ook geplaagd door de wetenschap dat haar broer Owen een getalenteerder musicus is dan zijzelf. Isabels leven neemt een nieuwe wending als haar toxische ex Dave, cellist bij de New York Philharmonic, gepromoot als de nieuwste ster, laat weten dat hij voor haar een auditie kan regelen. Isabel bedenkt zich geen twee keer: wat zou er in godsnaam mis kunnen gaan? Het speelfilmdebuut van Isabel Hagen (1998) – zelf ex-leerling van Juilliard en stand-up comedian, met een opvallende gelijkenis met Greta Gerwig – werd op verschillende festivals (Tribeca, Cleveland, Tallinn) onthaald als geslaagd portret van hoe een New Yorkse twintiger worstelt met ambitie, de liefde, familie en tal van andere ongemakken. Hagens ingehouden speel- en regiestijl doet de gevatte humoristische dialogen en absurde verwikkelingen des te scherper uitkomen, reden waarom de film werd ontvangen als ‘klassieke Amerikaanse indie’.

Woman and Child

Alleenstaande moeder Mahnaz combineert haar werk als verpleegkundige met de opvoeding van haar kinderen. Terwijl de voorbereidingen voor haar bruiloft met Hamid in volle gang zijn, hoort ze dat haar opstandige zoon van school geschorst is. Dit blijkt echter haar minste zorg te zijn, als een tragisch ongeluk Mahnaz forceert om de strijd voor gerechtigheid aan te gaan.

Los Tigres

Broer en zus Antonio en Estrella werken als industriële duikers voor de ruige kust bij de Spaanse havenstad Huelva. Antonio, beter bekend als de Tijger, is onder water onverschrokken en onovertroffen, maar op het vasteland een puinhoop. Terwijl Estrella haar eigen dromen opoffert om haar broer overeind te houden, drijven Antonio’s financiële problemen en gezondheid hen verder in het nauw. Maar dan stuiten ze op een partij cocaïne, verborgen in de romp van een schip. Wat aanvankelijk begint als een onverwachte redding, verandert al snel in een gevaarlijk spel dat hun loyaliteit en familieband tot het uiterste op de proef stelt. Los Tigres is een spannende Spaanse thriller over familiebanden, loyaliteit en opoffering. Regisseur Alberto Rodríguez, bekend van de veelbekroonde film La Isla Mínima, duikt met Los Tigres in de gevaarlijke wereld van industriële duikers en verweeft rauw realisme met een meeslepend misdaadverhaal en een intiem familiedrama. De sterke acteerprestaties en spectaculaire onderwaterbeelden leverden Los Tigres meerdere prijzen op, waaronder de prijs voor Beste Cinematografie op het Filmfestival van San Sebastián.

Father

Naar een waargebeurd verhaal. Michal en Zuska wonen met hun tweejarig dochtertje Dominika in een prachtige woning in een rustige buitenwijk. Michal heeft een succesvolle baan maar voelt zich opgejaagd want de zaken gaan niet zo goed. Als hij op weg naar zijn werk hun dochtertje bij de crèche afzet, stort hij zich op weer een stressvolle werkdag. Als hij in de namiddag wordt gebeld door zijn vrouw die hun dochtertje wilt ophalen, realiseert hij zich dat Dominika is achtergebleven in de zomerhitte van zijn auto. Tijdens een rechtszaak wordt dit tijdelijke geheugenverlies ook wel bekend als “Forgotten Baby syndroom” behandeld. Door zijn schuldgevoel en onder de druk begint ook zijn huwelijk te wankelen.

Värn

Tijdens de Koude Oorlog raakt een Zweedse landarbeider steeds meer in de ban van de dreiging van een mogelijke invasie. In stilte begint hij zijn boerderij te veranderen in een zelfgebouwde vesting van schroot en metaal. VÄRN is een poëtische en observerende film over angst, idealisme en de dunne grens tussen bescherming en obsessie.

Les enfants vont bien

Jeanne heeft bewust gekozen voor leven zonder kinderen. Dit wordt echter verstoord wanneer haar vervreemde zus Suzanne onverwachts arriveert met haar twee jonge kinderen. In eerste instantie lijkt het erop dat Suzanne haar band met haar zus terug wil vinden, maar de volgende ochtend blijkt ze zonder uitleg - en zonder de kinderen - verdwenen te zijn. Jeanne blijft achter om voor de kinderen te zorgen en wordt gedwongen om de emotionele en praktische gevolgen van de verdwijning van haar zus onder ogen te zien, net als het leven dat ze dacht definitief achter zich te hebben gelaten.

Zutphen Openluchtfilm: Smoke

Laat je deze zomer prikkelen door bijzondere films in de historische tuin van Dat Bolwerck! Dat Bolwerck & Luxor Theater presenteren Zutphen Openluchtfilm 2026. Op twee zomeravonden wordt de tuin van Dat Bolwerck omgetoverd tot openluchtbioscoop. We vertonen een film die aansluit bij het thema van de tentoonstelling De Muziekwerken van Awoiska van der Molen. Op 20 augustus vertonen de film Smoke van Wayne Wang uit 1995 die door de rol van urban landschapsfotografie in deze film. Auggie, eigenaar van de sigarenwinkel in Brooklyn, New York, neemt al 14 jaar lang voor zijn winkel elke dag om acht uur ’s ochtends op dezelfde plek een foto van het kruispunt voor de winkel. Een van zijn vaste klanten is Paul Benjamin, een aan lager wal geraakte romanschrijver. Sinds zijn vrouw op straat vermoord werd krijgt hij geen letter meer op papier. Auggie nodigt Paul uit om de foto's te bekijken. Fotomappen vol heeft hij en Paul bladert ze vluchtig door. Ze zijn allemaal dezelfde concludeert hij. Als Auggie hem adviseert om rustig te kijken (‘you have to slow down; they are all different’), ziet Paul zijn vrouw op meerdere foto's én op de dag van haar dood. Smoke zit vol met dit soort dramatische momenten. Een zwarte jongen verandert van naam en identiteit, een vrouw keert na jaren terug naar haar vroegere vriend en vertelt hem dat ze samen een dochter hebben en dat die nu problemen heeft... Al deze mensen hebben weinig met elkaar gemeen, maar het toevallig kruisen van elkaars paden heeft een onuitwisbaar emotioneel effect. Het scenario is van schrijver Paul Auster. Met o.a. Harvey Keitel en William Hurt. Tickets te koop via de website van Dat Bolwerck.

Kangaroo

In deze hartverwarmende familiefilm strandt de gevallen tv-persoonlijkheid Chris Masterman in een klein outback-stadje. Ver weg van camera’s, roem en zijn oude leven, ontmoet hij de 12-jarige Charlie, een vastberaden meisje met een groot hart voor dieren. Wanneer ze samen baby kangoeroe weesjes gaan opvangen, ontstaat er een bijzondere vriendschap. Door hun hulp krijgen de zogenaamde Joey’s een tweede kans en kunnen ze weer terugkeren naar de adembenemende Australische natuur. Een tweede kans waar ook Chris zelf heel erg aan toe was, zo ontdekt hij.

Disclosure Day

Als je erachter zou komen dat we niet alleen zijn, als iemand het je zou laten zien, met bewijs zou komen, zou je dan bang worden? Deze zomer hebben zeven miljard mensen recht op de waarheid.

Wat gebeurt er wanneer de waarheid niet langer geheim kan blijven? Disclosure Day volgt een groep wetenschappers, journalisten en voormalige militairen die toewerken naar een wereldschokkende onthulling over niet-geïdentificeerde fenomenen. Terwijl overheden ontwijkend reageren en het publieke debat steeds feller wordt, groeit de druk om openheid en verantwoording. Met een mix van persoonlijke verhalen, archiefmateriaal en nieuwe getuigenissen schetst de film een indringend beeld van angst, hoop en de zoektocht naar waarheid. Disclosure Day stelt scherpe vragen over macht en geheimhouding, en daagt uit tot reflectie op onze plek in het universum.

Steven Spielberg, een van de invloedrijkste regissseurs uit Hollywood keert met Disclosure Day terug naar het science fiction genre waarin hij eerder klassiekers maakte als E.T.-The Extra-Terrestial en Close Encounters of the Third Kind.

Les parapluies de Cherbourg

De jonge Geneviève helpt haar moeder in een parapluwinkel in Cherbourg en is smoorverliefd op automonteur Guy. Hun toekomst lijkt vanzelfsprekend, totdat Guy wordt opgeroepen voor militaire dienst in Algerije. Tijdens zijn afwezigheid dwingen de omstandigheden Geneviève tot een ingrijpende keuze. Wanneer Guy terugkeert, blijkt de tijd onherroepelijk zijn werk te hebben gedaan. Met Les parapluies de Cherbourg schreef Jacques Demy filmgeschiedenis. Elke regel dialoog wordt gezongen op de muziek van Michel Legrand, waardoor een volledig doorgecomponeerde musical ontstaat die tegelijk een ontroerend en realistisch liefdesdrama blijft. Catherine Deneuve brak internationaal door met haar hoofdrol, en de film won in 1964 de Palme d'Or op het Filmfestival van Cannes. Daarnaast volgden vijf Oscarnominaties, waaronder voor Beste Buitenlandse Film en Beste Muziek. De schitterende 4K-restauratie laat Demy's explosie van kleur en muziek opnieuw volledig tot zijn recht komen. Let op: Engels ondertiteld

The Watermelon Woman

Waarom werden zwarte lesbische acteurs weggeschreven uit de geschiedenis van de vroege cinema? Een metareflectie over die afwezigheid klinkt droog-academisch, maar door de wol geverfd regisseur Cheryl Dunye bewijst het tegendeel in haar geestige, archivaal gelaagde mockumentary. Fictie onthult de waarheid, blijkt. Dunye speelt zichzelf als ‘Cheryl’, videotheekmedewerker met regieaspiraties. Cheryls aandacht gaat uit naar de filmgeschiedenis en de manier waarop die geschreven werd. Waarom, bijvoorbeeld, werden de namen van zwarte actrices in de beginjaren van de cinema nooit genoemd? En blijken ze vrijwel afwezig in de filmarchieven? Cheryl, zelf een jonge zwarte lesbische vrouw, gaat op onderzoek uit. In haar fictieve documentaire verweeft Dunye haar persoonlijke geschiedenis met verzonnen feiten en voorvallen. Als onderzoeker creëert ze het personage Fae Richards, die als ‘The Watermelon Woman’ op de aftiteling verschijnt van de eveneens fictieve film Plantation Memories. Richards blijkt nu wel terug te vinden in de – door Dunye geconstrueerde – archieven; ze had een relatie met de witte regisseur van de film, een situatie die zich spiegelt in Dunyes eigen leven als ze begint te daten met de witte filmwetenschapper Diana. The Watermelon Woman is een spitse metamix van filmcollege en romantische komedie in een. Dunye geeft doorwrocht commentaar op het wegschrijven van zwarte filmgeschiedenis in Hollywood, maar schetst ook een geestig beeld van de academische biotoop genaamd ‘queer media studies’. Dunyes eerste lange film – tevens de eerste speelfilm geregisseerd door een zwarte lesbische vrouw – ging in 1996 in première op de Berlinale en won de Teddy Award voor Beste LGBTQIA+-speelfilm. In Nederland was de film niet eerder in de filmtheaters te zien. Cheryl Dunye (1966, Liberia) groeide op in Philadelphia. Haar werk draait vaak om thema’s als ras, seksualiteit en gender. Dunye werd bekend om haar unieke filmstijl waarin documentaire en fictie vermengd raken, ze noemt het zelf ‘dunyementaries’. Bekendheid verwierf Dunye ook met de HBO tv-productie Stranger Inside (2001), over het leven van Afro-Amerikaanse lesbiennes in de gevangenis. De afgelopen jaren heeft ze afleveringen geregisseerd voor tal van tv-series, waaronder Queen Sugar (2017-2019), Dear White People (2019) en Lovecraft Country (2020).

Black Girl (60th Anniversary)

Regisseur Ousmane Sembène wordt vaak de vader van de Afrikaanse cinema genoemd, en met Black Girl maakte hij een van zijn grondleggende films. In het verhaal van Diouana, een jonge Senegalese vrouw die bij een Frans echtpaar in dienst treedt, schetst Sembène een precies en vernietigend portret van uitbuiting die zich voordoet als welwillendheid. Zijn sobere beeldtaal en elliptische vertelstructuur veranderen alledaagse gebaren in aanklachten en tonen hoe identiteit juist in de meest huiselijke ruimtes kan worden uitgegumd. Zestig jaar later blijft de morele kracht van de film even urgent, juist omdat Sembène laat zien hoe koloniale verhoudingen niet verdwijnen met onafhankelijkheid, maar blijven doorwerken in taal, arbeid, bezit en de intieme verhoudingen van het dagelijks leven. Ter ere van het 60-jarig jubileum keert Black Girl terug naar de bioscoop in een nieuwe 4K-restauratie.

Un Anno di Scuola

Triëst, zomer van 2007. De zelfverzekerde Zweedse Fredrika is pas verhuisd naar de Italiaanse kuststad en belandt op een technische middelbare school in een klas vol jongens. Ze staat meteen in het middelpunt van belangstelling, en niet alleen om haar intelligentie en kennis. Gaandeweg bouwt ze een vriendschap op met een onafscheidelijk trio: de fascinerende en bescheiden Antero, de extraverte casanova Pasini en de lieve en beschermende Mitis. Samen verkennen ze de straten van Triëst, feesten ze, denken na over de toekomst, delen ze geheimen en ontdekken ze nieuwe gevoelens. Het laatste schooljaar zal hen voor altijd tekenen. Un anno di scuola is de tweede film van regisseur Laura Samani. Nadat haar debuutfilm een première had op het Cannes Filmfestival, ging ze met deze film in première in Venetië, waar de film de prijs voor Beste Acteur won. Laura Samani wordt gezien als een regisseur van de toekomst van Italiaanse cinema.

Below the Clouds

Magistrale film over Napels en zijn voorganger Pompeï, een van de oudste steden ter wereld. In adembenemende zwart-wit beelden weeft Gianfranco Rosi alledaagse scènes samen tot een warmbloedig portret van de stad, haar bewoners en de fragiele schoonheid van alles wat dreigt te verdwijnen. Gianfranco Rosi is de enige documentairemaker die ooit zowel de Gouden Leeuw van Venetië (Sacro GRA, 2013) als de Gouden Beer van Berlijn (Fire at Sea, 2016) won. Voor Below the Clouds verkende hij drie jaar lang zowel de boven- als ondergrondse wereld tussen de Vesuvius en de Golf van Napels. Ondanks de drukte en vrolijkheid van hun stad leven Napolitanen altijd in het besef dat de Vesuvius kan uitbarsten. Napels is hier een stad waar levenden en doden naast elkaar bestaan, waar ondergrondse krachten de oppervlakte ondermijnen en waar het verleden voortdurend doorwerkt in het heden. Rosi bezoekt de ruïnes van Pompeï en de illegale tunnels die grafrovers eronder graven om antieke voorwerpen op de zwarte markt te verkopen. Hij volgt kinderen die bijles krijgen van een oude boekhandelaar en medewerkers van de alarmcentrale, die met een kwinkslag de angst van bellers sussen telkens als de grond weer trilt. De passie, warmte en humor van zijn hoofdpersonen nemen je mee in een film die geleidelijk onder je huid kruipt en lang blijft nazinderen. De muziek is van Oscar-winnaar Daniel Blumberg (The Brutalist), die geluid onderdeel van het landschap zelf maakt. Het prachtig zwart-wit camerawerk is van Rosi zelf. De film werd bekroond met de Special Jury Prize van het Filmfestival van Venetië 2025.

Zutphen Openluchtfilm: Amarcord

Laat je deze zomer prikkelen door bijzondere films in de historische tuin van Dat Bolwerck! Dat Bolwerck & Luxor Theater presenteren Zutphen Openluchtfilm 2026. Op twee zomeravonden wordt de tuin van Dat Bolwerck omgetoverd tot openluchtbioscoop met een film die aansluit bij het thema van de tentoonstelling De Muziekwerken. Op 27 augustus vertonen we de filmklassieker Amarcord van Federico Fellini uit 1973 waarin hij zijn herinneringen aan zijn jeugdjaren in Rimini onder het Mussolini-regime verbeeldt. ‍Amarcord (‘Ik herinner me’ in het streekdialect van Emilia-Romagna) is een magische slinger van stuk voor stuk klassiek geworden filmische vignetten, ode aan de tragikomedie van het leven en bespotting van het fascisme in één. Fellini schildert het leven van een puber in het Italië van de jaren dertig, de hoogtijdagen van Il duce. Met ongebreidelde fantasie bezingt hij de tragikomedie van het leven, met een gekke oom die niet uit een boom wil komen en een fascistische optocht, waarvan de leiders worden afgeschilderd als onnozelaars. Fellini zag de fascisten als geestelijk onvolgroeide figuren die hun lot in handen legden van een Mussolini, de paus, hun moeder of de Madonna. Fellini’s vaste componist Nino Rota componeerde ook de muziek voor deze film. Amarcord werd bekroond met een Oscar voor de beste buitenlandse film. Zomeravondfilm bij uitstek! Tickets te koop via de website van Dat Bolwerck.

Purple Rain

Ter ere van zijn onuitwisbare nalatenschap vertoont Luxor Prince’ opwindende filmdebuut als The Kid, een clubmuzikant uit Minneapolis die even vervreemd als getalenteerd is. The Kid worstelt met een turbulent gezinsleven en zijn eigen smeulende woede, terwijl hij zijn toevlucht zoekt in zijn muziek en zijn vurige liefde voor de sexy Apollonai Kotero. Met de gelijknamige, grotendeels instrumentale ballad trok Prince ook de laatste twijfelaars over de streep.

200 Motels

Satire op het leven van een rockgroep op tournee. Surrealistische cultfilm waarvoor Zappa zelf het script en de muziek schreef. Met veel van de toenmalige leden van The Mothers of Invention in de hoofdrollen, zoals Mark Volman, Howard Kaylan, George Duke, Aynsley Dunbar, Don Preston, Ruth Underwood, Jimmy Carl Black en Jeff Simmons, en bijrollen voor o.a. Keith Moon en Ringo Starr.

Kokuho

Na de dood van zijn vader, hoofd van een Yakuza-bende, wordt Kikuo onder de hoede genomen door de beroemde kabuki-acteur Hanjiro Hanai. Samen met Shunsuke, Hanjiro's enige zoon, gaat hij bij hem in de leer. De twee jonge mannen groeien op als broers en besluiten hun leven - met de benodigde concurrentie - te wijden aan de kunst van kabuki. Decennialang wordt hun relatie en toewijding aan de kunstvorm op de proef gesteld. Gedreven door hun gedeelde verlangen naar roem op het podium.

Luxor De Wijk In: Wijkcentrum Waterkracht

Jaarlijks reist het filmhuis Luxor langs verschillende Zutphense buurthuizen. Dit jaar draaien we de film Song Sung Blue: Gebaseerd op het waargebeurde verhaal van twee muzikanten en pechvogels (Hugh Jackman en Kate Hudson) die een bruisende Neil Diamond-tributeband vormen, waarmee ze bewijzen dat het nooit te laat is om liefde te vinden en je dromen na te jagen. Agenda: Dinsdag 2 september: Wijcentrum Waterkracht Woensdag 9 september: Activiteitenvereniging DWK Dinsdag 29 september: Buurthuis de Uitwijk Donderdag 8 oktober: 't Warnshuus Aanvang film om 20:00. Kaartjes €4, verkoop aan de deur. Reserveren is niet mogelijk.

Home

In de hoop op een beter leven emigreren de 6-jarige Maja en haar ouders van Joegoslavië naar Denemarken. Maja's twee oudere broers blijven achter met de belofte dat ze zullen volgen zodra het gezin zich heeft gevestigd. Maar Denemarken blijkt allesbehalve het gastvrije toevluchtsoord te zijn dat ze zich hadden voorgesteld. Het gezin heeft moeite zich aan te passen aan de nieuwe taal, cultuur en manier van leven. Willen ze hier wel blijven?

Histoires Parallèles

Met het intrigerende drama Histoires Parallèles keert tweevoudig Oscarwinnaar Asghar Farhadi (A Separation, The Salesman) terug naar Parijs voor zijn eerste Franstalige film sinds Le Passé, met een Franse topcast waaronder Isabelle Huppert, Virginie Efira, Vincent Cassel, Catherine Deneuve, Pierre Niney en Adam Bessa. Op zoek naar inspiratie voor haar nieuwe roman bespioneert schrijfster Sylvie (Isabelle Huppert) haar buren aan de overkant van de straat en vult ze hun bestaan in aan de hand van haar eigen verbeelding. Wanneer de dakloze Adam (Adam Bessa) in haar leven verschijnt, beginnen die verhalen onverwacht een eigen leven te leiden. Al snel vervaagt de grens tussen fictie en werkelijkheid, totdat ze nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn. Histoires Parallèles ging in première op het Filmfestival van Cannes. Voor de film vond Farhadi inspiratie bij Kieślowski, in het bijzonder A Short Fillm About Love uit Dekaloog, waarin een voyeur geobsedeerd raakt door zijn overbuurvrouw.

Cría Cuervos (50th Anniversary)

In Carlos Saura’s betoverende coming-of-age klassieker krijgt de herinnering aan een jeugd iets mysterieus, sensueels en zacht verontrustends. Ana Torrent is onvergetelijk als Ana, een meisje dat ronddwaalt door een huis vol rouw, geheimen en de schaduw van haar overleden moeder. Tegen de achtergrond van dictator Franco’s laatste jaren laat Cría Cuervos zien hoe politiek en familiaal trauma zich nestelen in de verbeelding van een kind, waar catchy popsongs, morbide fantasieën en alledaagse rituelen plots een geheimzinnige kracht krijgen. Even intiem als historisch geladen groeide de film uit tot een sleutelwerk van de Spaanse cinema, waarin een land voorzichtig afscheid neemt van zijn spoken.

De Gaulle: Résistance

Juni 1940. Frankrijk geeft zich over aan het Duitse leger en tekent de wapenstilstand. Te midden van de chaos weigert één man zich neer te leggen bij de situatie: generaal Charles de Gaulle. Als kersverse staatsvijand vlucht hij - zonder militaire steun noch hoop - naar Londen om de scherven van zijn gevallen vaderland op te rapen. De Gaulle heeft één rotsvast geloof: een nieuw vrij Frankrijk en een Europa dat zijn wapens niet neerlegt tegen Nazi-Duitsland. De Gaulle: Résistance is het eerste deel van een episch tweeluik over patriottisch figuur Charles de Gaulle, onder regie van Antonin Baudry. Met zijn achtergrond als diplomaat binnen de Franse overheid geeft Baudry het verhaal een scherp politiek perspectief. De film bevat zowel Britse als Franse grote namen, zoals Simon Abkarian (Casino Royale) als de Gaulle, Simon Russell Beale (House of the Dragon, The Death of Stalin’, als Winston Churchill en Mathieu Kassovitz (La Haine) als admiraal Darlan. De film ging in wereldpremière tijdens het Cannes Film Festival van 2026.

Kontinental '25

Opnieuw een ironisch geladen vertelling van Radu Jude over de Roemeense samenleving en de plek van de mens daarin. Gerechtsdeurwaarder Orsolya moet, conform haar beroep, de bevelen van de rechtbank uitvoeren en laat een gokverslaafde alcoholist die onrechtmatig een kelder heeft gekraakt verwijderen. Dit heeft vergaande gevolgen voor de verslaafde en haar eigen geweten; hij zegt zijn spullen te zullen pakken, gaat de kelder in en pleegt zelfmoord. Kontinental ’25 – toespeling op Roberto Rossellini’s Europa ’51, waarin Ingrid Bergman zich als ongelukkige diplomatenvrouw op de liefdadigheid stort – is opnieuw een typische Radu Jude-vertelling. De regisseur verweeft satire met messcherpe analyses van hedendaags Roemenië, in licht absurde vertellingen die vol zitten met ideologiekritiek, filosofische citaten en onverwachte essayistische uitstapjes. Opvallend: Jude (Aferim!, Bad Luck Banging or Loony Porn, "Do Not Expect Too Much from the End of the World") draaide Kontinental ’25 vrijwel geheel met de iPhone om de film een onverbloemd hedendaags karakter te geven; de esthetiek van fraaie beelden zou de brute werkelijkheid te veel camoufleren.

Sehnsucht in Sangerhausen

Ursula en Neda, een Oost-Duitse serveerster met een gebroken hart en een Iraanse YouTuber met een gebroken arm, voelen zich allebei gevangen en eenzaam in hun onzekere bestaan. Door de grillige wegen van het toeval kruisen hun paden elkaar tijdens een onverwachte zoektocht naar geesten in de bergen. Een romantische avonturenfilm over een onwaarschijnlijke vriendschap en het verlangen naar een ander leven.

Short Cuts: Dochters

Zaterdag 5 september 11:30 | 3 films over dochters uit de collectie van Eye. OH MY DARLING, BØRGE RING, 1977 Veelbekroonde animatiefilm over een overbezorgd ouderpaar dat een pittig dochtertje heeft. Het meisje groeit op, wordt verliefd en sticht een gezinnetje. Vader en moeder kunnen haar zelfstandigheid maar moeilijk verwerken. LA TRAJET, MARIE LORMEAU, 2022 Nathalie haalt tienerdochter Julie op van het winkelcentrum, waar zij is betrapt op diefstal. De alleenstaande moeder en haar rebelsedochter krijgen het flink met elkaar aan de stok. DOCHTERS, MARTA JURKIEWICZ, 2011 Elzbieta (Lodz) heeft tot aan het overlijden van haar moeder voor haar gezorgd. De filmmaakster, de dochter van Elzbieta, gaat naar Lodz om te helpen met het ontruimen van de woning van haar oma. Gratis entree. Reserveren is niet nodig.

De Schapenspeurders

In deze grappige familiefilm speelt Hugh Jackman een herder genaamd George, die zijn geliefde schapen iedere avond voorleest uit detectiveboeken. George gaat ervan uit dat ze hem niet begrijpen, maar als een mysterieus voorval het leven op de boerderij op z’n kop zet, moeten de schapen in de rol van detective kruipen. Ze gaan op zoek naar aanwijzingen, storten zich op de menselijke verdachten en bewijzen zo dat schapen ook uitstekende speurneuzen kunnen zijn. Let op!

Zondag 27 september 10:45: Breien bij de film

Luxor De Wijk In: Activiteitencentrum DWK

Muy Lejos

Sergio is een fanatieke voetbalsupporter in Barcelona en reist met de harde kern naar Utrecht voor een uitwedstrijd. Vlak voor zijn terugvlucht wordt hij overvallen door een paniekaanval. In een plotselinge drang om te ontsnappen aan de druk die hem altijd is opgelegd, besluit hij alleen in Nederland te blijven. Zonder zijn keuze te kunnen verklaren aan zijn dierbaren, verbreekt hij al het contact met zijn verleden. Wat volgt is een onzekere en confronterende tijd. Zonder geld, onderdak of het spreken van de taal moet Sergio zich staande houden in een vreemd land. Terwijl hij worstelt met angst en eenzaamheid, moet hij zichzelf opnieuw vinden.

Sunfish (and Other Stories of Green Lake)

Sunfish (& Other Stories on Green Lake) is een warm en intiem speelfilmdebuut waarin de omgeving zelf een belangrijke rol speelt. Aan de oevers van Green Lake in Michigan komen vier met elkaar verweven verhalen samen. Elk verhaal biedt een eigen inkijk in wat deze bijzondere plek betekent voor de mensen die er wonen, opgroeien, vertrekken en terugkeren. Regisseur Sierra Falconer, die zelf opgroeide in deze regio, brengt met veel oog voor detail een liefdevol portret van een hechte gemeenschap en de diepe band tussen mens en natuur. Het resultaat is een poëtische en sfeervolle Amerikaanse indiefilm waarin rust, verbondenheid en de schoonheid van het alledaagse centraal staan. Sunfish (& Other Stories on Green Lake) beleefde zijn wereldpremière op het Sundance Film Festival waar het werd genomineerd voor de Grand Jury Prize in de categorie Drama.

The Desert of the Real

Wanneer weet je dat iets echt is? Zes mensen die een psychose hebben meegemaakt nemen de kijker mee in hun ervaringen en stellen fundamentele vragen over de werkelijkheid en het bewustzijn. Ondanks hun verschillende achtergronden – een psycholoog, een filosoof, een muzikant, een psychiatrisch zorgverlener, een kunstenaar – delen ze een diepgaande reflectie op wat de psychose betekent voor hoe ze naar de wereld kijken. The Desert of the Real, een van de publieksfavorieten op IDFA, toont hun leven vóór de ingrijpende gebeurtenissen, de ervaringen van de psychose, en de weg terug. De ontwapenende en emotionele herinneringen worden verfilmd in ensceneringen die aansluiten bij het gevoel dat verschillende hoofdpersonen hadden, dat ze zich in een film bevonden: huiskamers en klinieken blijken decors. De bijzondere vormgeving van de documentaire is geïnspireerd door scifi en horror films. Gaandeweg kantelt het perspectief: de hoofdpersonen keren niet terug naar een ‘gezonde’ wereld, maar naar een vervreemdende en ontwrichtende werkelijkheid. The Desert of the Real, de nieuwe documentaire van Luuk Bouwman (Gerlach, De Propagandist), belicht de ervaring van een psychose en stelt vragen over hoe wij omgaan met mensen die buiten de norm vallen. De titel is ontleend aan de sci-fi klassieker The Matrix (1999).

Pressure

Pressure is het meeslepende, waargebeurde verhaal van de uitermate stressvolle 72 uur voorafgaand aan D-Day waarin keuzes gemaakt moeten worden die de loop van de geschiedenis volledig kunnen veranderen. Van de producenten van Oscar-winnaar Darkest Hour. Terwijl het lot van de vrije wereld op het spel staat, probeert de Britse meteoroloog Kapitein James Stagg (Andrew Scott) de geallieerden, onder aanvoering van de Amerikaanse Generaal Eisenhower (Brendan Fraser), te overtuigen hun D-Day plannen aan te passen. Een haast onmogelijke keuze wetende dat een verkeerde strategie verlies van de volledige oorlog zou betekenen.

Magellan

Gael García Bernal is Magellan, de Portugese ontdekkingsreiziger die landde in de Maleisische archipel en daar rovend en brandschattend de bevolking onderwierp. Dekoloniserend portret van een kolonisator in opdracht van de Spaanse kroon, door Filipijnse grootmeester Lav Diaz. Voor Magellan contracteerde Lav Diaz (Norte, the End of History; The Woman Who Left) voor het eerst een bekende acteur voor de hoofdrol, Gael García Bernal (Neruda, The Motorcycle Diaries, Y tu mamá tambíen). Diaz laat hem zowel de menselijke als onmenselijke kanten van Magellan vertolken en doet zo de – in Spanje nog altijd vereerde – mythe van de strenge maar rechtvaardige kolonisator verkruimelen. De schitterende cinematografie is van Arthur Tort, de vaste cameraman van Albert Serra.

Zutphense polygoonbioscoopjournaals op Open monumentendag

Op zaterdag 12 en zondag 13 september is Luxor in de ochtend geopend tussen 10:00 en 12:30 ter gelegenheid van open monumentendag. Onze medewerkers vertellen je graag meer over de geschiedenis van het pand. In zaal 1 draaien we doorlopend oude Zutphense Polygoonbioscoopjournaals over onder meer de ijsbaan en het zwembad in de IJssel. Komt dat zien!

Luxor verkleed: Tess

Boer Durbenfeld hoort van een pastoor dat hij afstamt van de adellijke d'Urbervilles en denkt dat zijn dochter Tess een betere opvoeding kan krijgen als ze zich op het landgoed van de d'Urbervilles vervoegt. Met Nastassja Kinski en Peter Firth. Naar de roman van Thomas Hardy. Met Pauze.

Lola (re-release)

In Nantes wacht de jonge cabaretdanseres Lola al zeven jaar op de terugkeer van haar grote liefde Michel, de vader van haar zoontje. Terwijl zij blijft geloven in zijn terugkeer, kruisen verschillende mensen haar pad: een jeugdvriend die verliefd op haar wordt, een Amerikaanse zeeman op zoek naar een verloren liefde en een jong meisje dat droomt van een ander leven. Langzaam ontvouwt zich een mozaïek van verlangens, toevallige ontmoetingen en gemiste kansen, waarin iedereen op zoek is naar liefde, maar niemand haar helemaal lijkt te kunnen vasthouden. Met Lola maakte Jacques Demy zijn speelfilmdebuut en legde hij direct de basis voor zijn herkenbare universum, waarin personages en thema's later in zijn oeuvre steeds opnieuw terugkeren. De film werd opgenomen in Demy's geboortestad Nantes en geldt als een sleutelwerk binnen de Nouvelle Vague. De sfeervolle zwart-witfotografie van Raoul Coutard (bekend van Jean-Luc Godards À bout de souffle) en de eerste samenwerking met componist Michel Legrand markeren het begin van een van de belangrijkste creatieve partnerschappen uit de Franse filmgeschiedenis. Lola werd genomineerd voor twee BAFTA Awards, waaronder Beste Film.

No Good Men

Afghanistan, 2021, kort voordat de Taliban weer aan de macht komen. Naru, de enige cameravrouw bij het belangrijkste televisiestation van Kabul, probeert de voogdij over haar driejarige zoon te behouden. Sinds ze haar overspelige man heeft verlaten, is ze er – net als de meeste Afghaanse vrouwen - van overtuigd geraakt dat er in haar land geen goede mannen bestaan. Daarom is Naru verrast wanneer Qodrat, de belangrijkste journalist van Kabul TV, haar een carrièremogelijkheid aanbiedt. Terwijl ze samen kriskras door de stad reizen om verslag te doen van de laatste dagen van vrijheid, slaan de vonken tussen hen over en begint Naru te twijfelen aan haar overtuiging. Zou er toch ergens een goede man bestaan? Regisseur, scenarist én hoofdrolspeelster Shahrbanoo Sadat wil met No Good Men een ander, authentieker beeld van Afghanistan laten zien, met humor en romantiek. No Good Men opende het afgelopen filmfestival van Berlijn.

Les Demoiselles de Rochefort (re-release)

Tweelingzussen Delphine en Solange dromen van een leven vol liefde, kunst en avontuur buiten het rustige Rochefort. Wanneer een reizende kermis de stad aandoet, lijken de mogelijkheden zich ineens aan te dienen. Zonder het te weten lopen de personages voortdurend langs elkaar heen, terwijl de ideale geliefde soms letterlijk om de hoek blijkt te staan. Na het wereldwijde succes van Les parapluies de Cherbourg maakte Jacques Demy zijn meest uitbundige musical. Met Catherine Deneuve en haar zus Françoise Dorléac, Danielle Darrieux én Hollywoodlegende Gene Kelly brengt hij een liefdevolle ode aan de klassieke MGM-musicals, volledig in zijn eigen kleurrijke stijl. Michel Legrands swingende muziek, de choreografieën en het speelse spel met toeval maken Les demoiselles de Rochefort tot een van de meest geliefde filmmusicals aller tijden. De film werd genomineerd voor een Oscar voor Beste Muziek.

The Kidnapping of a President

Geïnspireerd op waargebeurde feiten volgt The Kidnapping of a President een dronken machtsfantasie in Finland, 1930, die uitmondt in de ontvoering van de voormalige president. Wat volgt is een bizarre reeks gebeurtenissen... Met absurdistische humor en politieke satire zet The Kidnapping of a President, met in de hoofdrol Jussi Vatanen (Fallen Leaves), aan tot reflectie over de staat van de democratie en de opkomst van extremisme in de huidige tijd.

How to Survive Hollywood

Sinds haar grote liefde spoorloos verdween is een struggling actrice in Hollywood radeloos. Dan stapt een raadselachtige vreemdeling haar leven binnen met een droomkans die alles kan veranderen — een last-minute pitchmeeting voor een Hollywoodblockbuster van 100 miljoen dollar: Babygirl 2 met haarzelf in de hoofdrol. Ze heeft precies één uur om een Nederlandse film te transformeren tot de perfecte Amerikaanse sequel. Tijdens hun koortsachtige rit door Hollywood blijkt dat de vreemdeling méér weet over het mysterie van haar verdwenen geliefde. De film is diep verweven met Pim’s nalatenschap. De titel verwijst naar de Minimal Movie die Pimproduceerde, met Paul als regisseur, How To Survive A Broken Heart. Die film (geselecteerd door o.a.Filmfestival Berlijn) werd de meest succesvolle titel binnen de Minimal Movie-beweging die Pim eindjaren tachtig initieerde: films gemaakt met minimale middelen, maximale zeggingskracht en radicalecreatieve vrijheid.

Concert: Asfaltfeeën

Vrijdag 18 september speelt Asfaltfeeën Een Amerikaans Gebed, een vertaling en bewerking (door Ingmar Heytze en Ellen Deckwitz) van de gedichten van Jim Morrison op de muziek van The Doors zoals die verscheen op het album An American Prayer, uit 1978. In 1978, zeven jaar na de dood van Jim Morrison (1943-1971), verscheen An American Prayer, het negende en laatste studio-album van The Doors, dat te omschrijven is als een wonderlijk hoorspel met poëzievoordrachten door Morrison, soundscapes en natuurlijk geweldige muziek. Volgens toetsenist Ray Manzarek bestaat An American Prayer uit vijf aktes: van Morrisons kindertijd, zijn schooltijd, de tijd waarin hij begint met dichten en geestverruimende middelen, zijn leven als zanger en uiteindelijk een terugblik op zijn leven, werk en filosofie. In de totaal verregende zomer van 2011 was Ingmar Heytze artist in residence in kunstenaarsverblijf Het Vijfde Seizoen, een paviljoen op het terrein van de voormalige Willem Arntsz Hoeve naast Den Dolder. Een van de vele projecten waar hij aan werkte behelsde het opnemen van de EP 'Door de straten' van en met Asfaltfeeën, toen nog een trio, opgericht door Cor van Ingen, Ellen Deckwitz en Heytze. Deckwitz en Heytze besloten, vanuit gedeeld enthousiasme voor het album, ter plekke An American Prayer te vertalen naar het Nederlands om het ooit uit te voeren met Asfaltfeeën. Om allerlei redenen bleef het project vijftien jaar liggen. Dit voorjaar kwam het er dan eindelijk van. Na de première in het Utrechtse Werftheater is dit de tweede keer dat het project integraal live wordt uitgevoerd.

Popronde Zutphen: Angelo Benson

Angelo Benson is in de basis een popartiest. Zijn muziek is een mengeling van bombastische pop met een soulvolle boventoon en meeslepende donkere ballads. Kwetsbare Engelstalige teksten over onbereikbare liefde, verlangen en onzekerheid nemen je mee in een dreigende wanhoop. Met zijn aangrijpende stemgeluid laat Angelo het publiek ontwapend achter.

Popronde Zutphen: SUUS

SUUS verpakt ongemak in glitter. Achter haar vrolijke, dansbare sound schuilt een scherpe blik op opgroeien als vrouw binnen de gen-z generatie. Haar songs balanceren tussen licht en gelaagd, speels en eerlijk, met heel veel subtiel sarcasme.

Literair café: Florian Jacobs over Rainer Maria Rilke

Florian Jacobs (1989) is schrijver, dichter en filosoof. Hij is werkzaam bij de Internationale School voor Wijsbegeerte en hoofdredacteur van het boekentijdschrift iFilosofie. Hij maakt deel uit van het schrijverscollectief 'Schrijvers voor Oekraïne' en houdt van schaken, lezen, wandelen, fietsen en een goed glas wijn. In 2022 publiceerde hij de literair-historische studie Blijven is nergens – Het Europa van Rilke, een meeslepende reis door het oeuvre van Rainer Maria Rilke en door het Europa van het fin de siècle. De honderd jaar geleden overleden schrijver Rainer Maria Rilke (1875-1926) reisde gedurende zijn hele leven door Europa. In zijn werk treffen we de vele landen die hij bezocht, hun culturen, landschappen, kastelen en steden. Florian Jacobs reisde Rilke achterna, van Praag, München en Berlijn naar Parijs, Rome en Venetië. En natuurlijk naar het kasteel van Duino, waar Rilke begon te werken aan zijn beroemdste geschrift: De elegieën van Duino. Blijven is nergens biedt een fascinerende kennismaking met Rilke, met zijn werk en met de wereld waarin zijn oeuvre tot stand kwam: het Europa van honderd jaar geleden. Dit literair-historische reisverslag gaat ook in op Rilkes levensopvatting dat de reis de belangrijkste handeling is: Rilke bloeide op als hij onderweg was, en verwelkte zodra hij zich lange tijd ergens moest ophouden. ‘De open wereld is de enige wenselijke wereld’, om met de grote dichter zelf te spreken. Gratis toegang, reserveren is niet mogelijk. Foto: Valerie Granberg

500 Miles

De Engelse Finn en zijn broertje Charlie rennen in alle vroegte weg van huis. Nu hun ouders uit elkaar gaan, willen ze voorkomen dat ze van elkaar gescheiden worden. Ze trekken naar de Ierse westkust richting hun excentrieke opa. Tijdens hun lange reis moeten ze het hebben van hun charme, intelligentie en vriendelijkheid van vreemden. Vooral van Kait, een vrijgevochten straatmuzikant die zelf ook voor de nodige problemen op de vlucht is.

Silent Flood

De Oekraïense documentaire Silent Flood vertelt het verhaal van een gesloten religieuze gemeenschap – vergelijkbaar met de Amish – wiens vredige bestaan onder druk komt te staan door de Russische invasie. De film toont hoe deze pacifistische gemeenschap omgaat met oorlog, zonder ooit een soldaat in gevecht te tonen. De religieuze gemeenschap – ook wel bekend als ‘kashketniky’ – woont in een prachtig landschap, waar ooit de frontlinies van zowel de Eerste als Tweede Wereldoorlog liepen. Hier aan de rivier Dnjestr leven de dorpsbewoners volgens hun eigen strenge regels, afgesloten van de buitenwereld. Ze maken geen gebruik van elektriciteit of moderne geneeskunde, trouwen niet buiten de gemeenschap en mogen niet het leger in. De pogingen van de gemeenschap om de buitenwereld op afstand te houden worden verstoord door de jaarlijkse overstromingen die alles op hun pad meesleuren. Als een nog verwoestender „overstroming“ Oekraïne overvalt, laat de oorlog met Rusland de gemeenschap geen andere keuze dan geleidelijk aan hun regels te overtreden. Ze gaan samenwerken met de buitenwereld om op hun eigen manier te helpen in de strijd tegen de gezamenlijke vijand. Silent Flood won op IDFA 2025 de award voor Beste Cinematografie in de Internationale Competitie. De documentaire werd geselecteerd voor gerenommeerde festivals als Hot Docs Toronto 2026, CPH:DOX Kopenhagen 2026, One World Praag 2026, Göteborg Film Festival 2025 en Munich International Documentary Film Festival 2026.

Juste une illusion

Juste une illusion is een hartverwarmende komedie waarin nostalgie en een verliefde tiener de jaren 80 weer tot leven brengen. Regisseurs Nakache en Toledano keren terug met een feelgoodfilm die, zoals ook in Intouchables en Hors Normes, sociale problemen niet uit de weg gaat, maar vooral laat zien hoe hilarisch het dagelijks leven kan zijn. Het is 1985, The Cure en Imagination strijden in de hitparade, Kohl en Mitterand op het wereldtoneel. De bijna dertienjarige Vincent groeit op in een voorstad van Parijs, waar niet alleen de wereldeconomie, maar ook zijn gezin in een crisis verkeert. Vader Yves (Louis Garrel) is zijn baan kwijtgeraakt maar durft dat niet te vertellen. Moeder Sandrine (Camille Cottin) verlangt na jaren als secretaresse naar een baan met meer uitdaging. De spanningen monden geregeld uit in felle ruzies. Terwijl Vincent zijn plek probeert te vinden binnen een gezin dat uit elkaar groeit, beleeft hij zijn eerste grote verliefdheid en zet hij zijn eerste stappen richting volwassenheid. Nakache en Toledano brengen een filmische ode aan de muziek, mode en radiospelletjes van de jaren 80, maar bovenal een persoonlijk verhaal dat van alle tijden is. Een puber die zichzelf moet ontdekken, en ouders die elkaar moeten herontdekken.

Mother

Calcutta, India, augustus 1948. Teresa, moeder-overste van het klooster van de Zusters van Loreto, wacht gespannen op de brief van het Vaticaan die haar eindelijk toestemming zal geven haar klooster te verlaten en een nieuwe orde te stichten. Een roeping die ze van God heeft ontvangen. Maar dan wordt ze geconfronteerd met een dilemma dat haar ambities en geloof op de proef stelt. Noomi Rapace (The Girl with the Dragon Tattoo) en Sylvia Hoeks (Blade Runner 2049, Tirza) spelen de hoofdrollen in de speelfilm Mother van Teona Strugar Mitevska (The Happiest Man in the World) over een keerpunt in het leven van Moeder Teresa. De speelfilm beleefde zijn wereldpremière op het Filmfestival van Venetië.

Breve Storia d'amore

Wat begint als een onverwachte ontmoeting in een bar in Rome, ontvouwt zich in Breve Storia d’amore (Een korte liefdesgeschiedenis) tot een speelse en onvoorspelbare romance. De Italiaanse Ludovica Rampoldi, bekend als scenarist van de bekroonde film Il traditore en de internationaal succesvolle serie Gomorra, serveert met haar regiedebuut een smaakvolle cocktail van romantische komedie, gelaagd psychologisch drama en sexy thriller.

Palestine 36

In 1936 versterkt het Britse Rijk zijn greep op Palestina. Yusuf zit gevangen tussen zijn dorp en zijn werk in Jeruzalem, waar Palestijnse journalisten proberen de waarheid vast te leggen terwijl censuur en repressie toenemen. Zijn vriend Khalid radicaliseert en sluit zich aan bij het groeiende verzet, terwijl anderen proberen te overleven tussen angst en hoop. Midden in een antikoloniale opstand en terwijl Joodse vluchtelingen vervolging in Europa ontvluchten, komen alle partijen samen op een beslissend moment voor de hele regio. Wanneer botsende idealen onvermijdelijk leiden tot een gewapend conflict tussen Palestijnse vrijheidsstrijders en wrede Britse officieren, toont Palestine 36 ons het groeiend verzet van gewone mensen in de strijd voor autonomie en hun voortbestaan. Een epische en diep menselijke film over het begin van de Palestijnse emancipatie - een onderbelicht, maar cruciaal hoofdstuk uit de wereldgeschiedenis. Regisseuse Annemarie Jacir (Wajib) komt hiermee misschien wel met de meest ambitieuze Palestijnse productie ooit: een cinematografische prestatie die tot stand kwam onder extreme omstandigheden, midden in een voortdurende oorlog. De film ging in première op het filmfestival van Toronto en werd geselecteerd als de Palestijnse inzending voor de Oscars. Met sterke vertolkingen van onder meer Hiam Abbass (Succession), Yasmine Al Massri (Caramel), Saleh Bakri (The Blue Caftan, Wajib, All That’s Left of You), Robert Aramayo (I Swear, Lord of the Rings) Jeremy Irons (Margin Call, Dead Ringers, Kingdom of Heaven) en Liam Cunningham (Game of Thrones).

La baie des anges (re-release)

De jonge bankbediende Jean ontdekt tijdens een bezoek aan een casino de verleidelijke wereld van roulette. Daar ontmoet hij Jackie, een glamoureuze vrouw die volledig leeft voor het spel en haar bestaan laat bepalen door geluk, verlies en de hoop op de volgende grote winst. Samen trekken ze langs de casino's van de Côte d'Azur, waar liefde en gokverslaving steeds verder met elkaar verstrengeld raken. Na zijn debuut Lola maakte Jacques Demy met La baie des anges een van zijn meest volwassen en melancholische films. Tegen de achtergrond van het schitterende Nice onderzoekt hij thema's als toeval, obsessie en verlangen, motieven die zijn hele oeuvre zouden blijven kenmerken. Jeanne Moreau schittert in een van haar meest memorabele rollen, terwijl Michel Legrands subtiele score de film een onweerstaanbare melancholie geeft.

Breien bij de film: De schapenspeurders

Brei- en haakliefhebbers opgelet! Om de maand organiseren we bij Luxor breien bij de film! Neem je breiwerk mee naar deze bijzondere screening van De schapenspeurders. Tijdens de film laten we het zaallicht aanstaan, zodat je je project goed kunt zien en geen steken laat vallen. Vanaf 10.00 uur heet Vera van Pennetjebrei je welkom in het theatercafé. Een goede gelegenheid om andere handwerkers te ontmoeten en je brei- of haaknaald er alvast bij te pakken. Over de film: In deze grappige familiefilm speelt Hugh Jackman een herder genaamd George, die zijn geliefde schapen iedere avond voorleest uit detectiveboeken. George gaat ervan uit dat ze hem niet begrijpen, maar als een mysterieus voorval het leven op de boerderij op z’n kop zet, moeten de schapen in de rol van detective kruipen. Ze gaan op zoek naar aanwijzingen, storten zich op de menselijke verdachten en bewijzen zo dat schapen ook uitstekende speurneuzen kunnen zijn.

Luxor De Wijk In: Buurthuis De Uitwijk

Jaarlijks reist het filmhuis Luxor langs verschillende Zutphense buurthuizen. Dit jaar draaien we de film Song Sung Blue: Gebaseerd op het waargebeurde verhaal van twee muzikanten en pechvogels (Hugh Jackman en Kate Hudson) die een bruisende Neil Diamond-tributeband vormen, waarmee ze bewijzen dat het nooit te laat is om liefde te vinden en je dromen na te jagen. Agenda: Dinsdag 2 september: Wijcentrum Waterkracht Woensdag 9 september: Activiteitenvereniging DWK Dinsdag 29 september: Buurthuis de Uitwijk Donderdag 8 oktober: 't Warnshuus Aanvang film om 20:00. Kaartjes €4, verkoop aan de deur. Reserveren is niet mogelijk.

Touchez pas au grisbi

Klassiek, stijlvol, in Parijs opgenomen gangsterdrama met Jean Gabin, Lino Ventura en Jeanne Moreau. Regisseur Jacques Becker gaf acteur Gabin een nieuw imago en de Franse cinema een nieuw genre. Er is eindeloos op deze film gevarieerd, maar hij is zelden overtroffen.

Luxor De Wijk In: 't Warnshuus

Het sigarettenmeisje van Mosselprom begeleid op het Baderorgel

Vrijdag 9 oktober 20:00 in de walburgiskerk | Luxor Theater en Stichting Henrick Baderorgel presenteren hun jaarlijkse stille film met orgelbegeleiding. De Russische Revolutie van 1917 had een grote impact op de filmproductie. De censuur uit het tsarentijdperk verdween en het duurde even voordat de Communistische Partij volledige con-trole bezat over wat er gedistribueerd mocht worden. In de tussentijd was er een behoorlijke mate van vrijheid. Het sigarettenmeisje van Mosselprom, van regisseur Joeri Zieliaboezjki, een film uit 1924, is een product van die vrijheid. Een groter contrast met Eisensteins iconische revolutieklassieker Pantserkruiser Potemkin van één jaar later is niet denkbaar. Het sigarettenmeisje van Mosselprom is het verhaal van de jonge Zina, een sigarettenverkoopster op straat (Mosselprom was de Moskouse plattelandscoöperatie voor consumentenproducten) die wordt ‘ontdekt’ door een filmploeg en het hof wordt gemaakt door drie aanbidders: een stuntelige accountant, een charmante cameraman en een Amerikaanse zakenman die ‘haute couture’ naar de Sovjet-Unie brengt. Het sigarettenmeisje van Mosselprom, aangeprezen als 's werelds eerste romantische komedie, biedt een zeldzaam en intrigerend inkijkje in het leven in Moskou van honderd jaar geleden, samen met een beeld van hoe gewone Russen zichzelf zagen en hun voorzichtige nieuwsgierig-heid naar Amerika. We zien het Rode Plein, volgepropt met trams, handkarren en paardenkar-ren, met de beroemde Sint-Basiliuskathedraal op de achtergrond, en woonwijken die laten zien dat de Russische hoofdstad na de revolutie nog volop in ontwikkeling was: vervallen pensions staan zij aan zij met nieuw gebouwde filmstudio's langs brede, stoffige boulevards. Ideologisch geschoolde critici waren geschokt dat het publiek de voorkeur gaf aan komedies die volgens ‘kapitalistische normen’ waren gemaakt, in plaats van het verhaal van een jongen die een meisje op een tractor ontmoet en verliefd op haar wordt wanneer ze een medaille krijgt voor het oogsten van 50 ton aardappelen. Maar het publiek trok haar eigen plan en maakte van Het sigarettenmeisje van Mosselprom het grootste kassucces van de jaren ’20. Joelija Solntseva Speciale aandacht verdient hoofdrolspeelster Joelija Solntseva (1901-1989), die in 1924 als 23-jarige de grote publiekslieveling van Rusland werd met twee films die allebei klassiekers wer-den: de sciencefictionfilm Aelita: Koningin van Mars en dus Het sigarettenmeisje van Mosselprom. A Star was Born, zou je denken. Maar het liep anders. Joelija Solntseva zou haar dagen niet vóór maar achter de camera slijten. Nadat ze in 1928 de Oekraïense filmregisseur Oleksandr Dovzjen-ko ontmoette, met wie ze een jaar later trouwde, gaf ze het acteren eraan en werkte ze als regis-seur bij de studio's van de Oekraïense Filmadministratie, de Moskouse filmfabriek Sojoezkino en de Kievse filmfabriek. Eerst samen met haar man, na zijn dood (in 1956) alleen. Op het filmfestival van Cannes in 1961 won Solntseva de prijs voor Beste Regisseur met haar film Kroniek van de vlammende jaren. Ze was daarmee de eerste vrouw die deze prijs in ont-vangst mocht nemen. En het duurde 56 jaar, voordat ze, in 2017, gezelschap kreeg Sofia Coppola, die als tweede vrouw deze prijs won voor haar film The Beguiled.

Luxor verkleed: Fanny & Alexander

Twee kinderen groeien uit een liefdevolle, uitbundige Zweedse theaterfamilie krijgen na de dood van hun vader te maken met een kille stiefvader, een dominee die niets van levensvreugde moet hebben. Bergmans autobiografische laatste film is een van de hoogtepunten uit zijn oeuvre.

Concert: Tim Knol & Awkward I

Tim Knol (1989) nam in 2008 samen met onder anderen Anne Soldaat enkele demo's op voor Excelsior Recordings. Een jaar later tekende hij op Lowlands een platencontract en in januari 2010 verscheen zijn debuutalbum, dat lovend ontvangen door de Nederlandse muziekpers. In datzelfde jaar speelde hij in Engeland en Duitsland in het voorprogramma van Creedence Clearwater Revival-frontman John Fogerty. Sindsdien is hij niet meer weg te denken uit de Nederlandse muziekscene. Djurre de Haan (1981) bedient zich als singer-songwriter van het alias Awkward I. In 2007 ging hij op wereldtournee met de Amsterdamse rockband Alamo Race Track. Twee jaar later verscheen bij Excelsior Recordings zijn met groot enthousiasme ontvangen solodebuutalbum I Really Should Whisper. In 2025 verscheen zijn vijfde album, getiteld UNALASKA. Ook componeerde hij de filmmuziek voor o.a. De ontmaagding van Eva van End, Aanmodderfakker en Monk. Tim en Djurre hebben samen de halve wereld afgereisd en stonden al talloze keren samen op het podium. In Luxor spelen ze beiden een soloset en sluiten de avond samen af met liedjes uit de rijke soundtrack van hun vriendschap. Foto: Ton Kramer

Luxor verkleed: Il gattopardo

De patriarch van een oude, adellijke familie op Sicilië ziet weemoedig toe hoe zijn neef zich in 1860 aansluit bij Garibaldi, en trouwt met de dochter van de burgemeester. Met Burt Lancaster, Alain Delon en Claudia Cardinale. Naar de roman van Giuseppe Tomasi di Lampedusa. Met pauze.

Concert: De Wachtkamer speelt Tom Waits

Wat ooit begon als een gelegenheidsvertolking groeide door de jaren heen uit tot een klein archief aan eigenzinnige vertalingen van Tom Waits. Jeroen Geurts werd verliefd op deze Amerikaanse legende tijdens het luisteren van Nighthawks at the Diner. De live feel, de humor, het showmanship en de literaire als wel de muzikale kracht die er vanaf spatte. Dat smaakte naar meer en langzaam vertaalde hij genoeg nummers om hiermee het podium op te kruipen. Op de typische Tom Waits manier, brabbelend achter de piano. Maar tijdens Landjuweel op Ruigoord kwam daar spontaan opeens een bassist bij en de wens voor een bandje was geboren. Niet lang daarna volgden een even ongrijpbare als briljante toetsenist/klarinettist en een jonge, getalenteerde gitarist. Op de valreep van hun eerste officiële optreden werd er nog een swingende potten-en-pannen-drummer ingevlogen en alles klikte in elkaar. Dit is niet alleen een literaire hommage aan Waits, maar ook een muzikaal spektakel. Na wat tijd in de studio om wat demo’s op te nemen kwamen ze tot de conclusie dat er toch wel erg veel leuk materiaal tussen zat zo verscheen begin dit jaar het album Vannacht Zoop ik de Maas Leeg, een album vol originele, eigenzinnige vertalingen, voorzien van evenzo sprankelende arrangementen. Geen kopieën van de oorspronkelijke nummers, maar vertolkingen in de geest van de meesterentertainer. En zaterdag 21 november komt De Wachtkamer dus naar Luxor voor een meeslepend eerbetoon aan het veelzijdige repertoire van Tom Waits. De Wachtkamer bestaat uit Luuk Adams (drums), Rick Henkelman (contrabas), Joris Kuijs (gitaar), Marcel Cuypers (piano en klarinet) en Jeroen Geurts (piano en zang).

Luxor verkleed: Barry Lyndon

Magistrale avonturenfilm over de 18e-eeuwse Ierse avonturier en fortuinzoeker Redmond Barry, die zich voordoet als de edelman Sir Redmond Hillary of Barryton. Met Ryan O’Neal. Naar de roman The Luck of Barry Lyndon uit 1844 van William Makepeace Thackeray. Met pauze.