Het Luxor Theater in Zutphen heeft besloten de Luxor Award toe te kennen aan filmmaker Sherman de Jesus. Na kinderfilmpionier Henk van der Linden (1925-2021), die de Luxor Award in 2016 kreeg uitgereikt, is Sherman de Jesus de tweede die de prijs in ontvangst mag nemen. Hij krijgt de prijs voor zijn bijzondere oeuvre, waarmee hij binnen de Nederlandse film een heel eigen plaats inneemt.

Sherman de Jesus werd in 1947 geboren op Curaçao. Zijn Antilliaanse achtergrond loopt als een rode draad door zijn werk, van het televisieportret dat hij in 1974 maakte van de schrijver Cola Debrot tot de bioscoopdocumentaire The Photograph, uit 2021, waarin hij aan de hand van het portret van zijn grootvader Juan de Jesus in Harlem (New York) op zoek gaat naar de legendarische zwarte fotograaf James Van der Zee. Daarnaast maakte hij een intrigerende serie documentaire portretten over de kunstenaars van de Nul-beweging: Jan Henderikse, Jan Schoonhoven, Piet Zwart en Henk Peeters.

De Jesus is sinds 1979 in verschillende functies actief in de Nederlandse filmwereld. In 1979 organiseerde hij het evenement ‘Film en taboe’. Twee jaar later werd hij de eerste directeur van de Nederlandse Filmdagen, de voorloper van het Nederlands Film Festival. In 1994 richtte hij met zijn partner Cécile van Eijk het productiebedrijf Memphis Film & Television op.

De feestelijke uitreiking van Luxor Award vindt plaats op zaterdag 10 december, een dag voor De Jesus’ 75ste verjaardag. De uitreiking gaat gepaard met de vertoning van vier van zijn Antilliaanse films in de Pieter Scharphorn-zaal. Tegelijkertijd worden in de Maïté Duval-zaal de documentaires over de Nul-kunstenaars vertoond.

De Luxor Award is ontworpen door kunstenaar, bronsgieter, koperslager en zilversmid Felo Hettich.

Dagprogramma

11.00 – De indiaan baarde een neger (1992), 90 min.
Driedelig documentair portret van de Caribische schrijvers Boeli van Leeuwen, Frank Martinus Arion en Tip Marugg. Het grootste gedeelte van hun oeuvre is gesitueerd op hun geboorte-eiland, Curaçao, waar hun romans overigens nauwelijks worden gelezen. In Nederland en de rest van Europa is er wel belangstelling voor hun werk. Hoewel de taal van Curaçao het Papiamento is, schrijven deze auteurs in het Nederlands. In de trilogie worden personages gevolgd die in de gedachten van de auteurs bestaan en die ‘the Caribean experience’ verpersoonlijken. Ze verbinden de belangrijkste thema’s uit het werk van de schrijvers, zoals de gevolgen van het voormalig kolonialisme en het gevoel van verlatenheid op een geïsoleerd eiland.

14.00 – Ocalia (1995), 30 min.
Documentaire over het leven en werk van de Antilliaanse kunstschilder Hipólito Ocalia. Ocalia was 49 jaar toen men bij toeval zijn naïeve schilderijen ontdekte. Hoewel de Antilliaan geen enkel benul had van kunst en artiestendom, brak hij binnen enkele jaren door en wist hij vele mensen voor zijn werk te interesseren. In tegenstelling tot de ongecompliceerde vrolijkheid van zijn schilderijen was Ocalia een gereserveerd man. In zijn afgelegen schuur creëerde hij, geïnspireerd door het kleurrijke landschap dat hem omringde, zijn eigen zonnige wereld. Aan de hand van dagboekfragmenten, beelden van zijn werk, sporen in het landschap en herinneringen van zijn vrouw en diverse bewonderaars wordt Ocalia’s bijzondere en kleurrijke werkelijkheid tot leven gewekt.

15.00 – A Shtetl in the Caribean (2014), 99 min.
Jeugdvrienden Mark en Tsale, volwassen kinderen van Oost-Europese Joden die naar Curaçao zijn gevlucht, reizen naar de geboortegrond van hun voorouders. In een documentaire road movie door Curaçao, Amerika, Wit-Rusland, Oekraïne en Israël worden de jeugdvrienden geconfronteerd met de offers die hun ouders brachten om hun familie een betere toekomst te geven. Het verhaal ontvouwt zich tijdens een reis door desolate landschappen van Oost-Europa tot de exotische Cariben, een contrast als treffende metafoor voor de geschiedenis van Mark en Tsales voorouders.

17.00 – Uitreiking Luxor Award

 

Voorstellingen